001.537.008.009普賢菩提心大鵬金翅鳥續 C3O
http://www.rkts.org/etexts/completeu.php?coll=G&id=Gpb008.009
Gpb008.009
། ཤྲཱི་སིདྷ་དང་བཻ་རོའི་འགྱུར། ། འདི་མི་གནས་ཡུལ་མེད་ཀྱི་ལེའུ་ཉེར་གཉིས་པ་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ཡིན།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་ལམ་ལ་བཞུགས་སོ།། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྟོད་དེ། ཅང་མི་སྨྲ་བར་འཁོར་རྣམས་འདུས་ཏེ་འདུག་གོ།།
以下是這段藏文的直譯：
室利悉地和貝若的譯本。這是不住處無境界的第二十二章大鵬續。然後，世尊吉祥金剛薩埵等以極其恭敬的方式頂禮，世尊吉祥普賢安住于解脫道。讚頌善逝說"善哉"。眾眷屬默然聚集而坐。
詳細解釋：
- ཤྲཱི་སིདྷ་དང་བཻ་རོའི་འགྱུར། - 室利悉地和貝若的譯本。
- འདི་མི་གནས་ཡུལ་མེད་ཀྱི་ལེའུ་ཉེར་གཉིས་པ་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ཡིན། - 這是不住處無境界的第二十二章大鵬續。
- དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ནས། - 然後，世尊吉祥金剛薩埵等以極其恭敬的方式頂禮，
- བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་ལམ་ལ་བཞུགས་སོ། - 世尊吉祥普賢安住于解脫道。
- བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྟོད་དེ། - 讚頌善逝說"善哉"。
- ཅང་མི་སྨྲ་བར་འཁོར་རྣམས་འདུས་ཏེ་འདུག་གོ། - 眾眷屬默然聚集而坐。
這段文字似乎是某部佛教經典的結尾或一個章節的結束，描述了佛陀和其他菩薩的互動以及眾眷屬的反應。
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས དཔལ་ཀུ་ན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ཆེ་བའི་ལྷུན་ལ་བཞུགས་ཏེ་བརྗཽད་པ།དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་མི་རྟོག་ཆོས་ཀྱི་ལམ།། མི་གནས་ཐིག་ལེ་ཇི་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངང།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་ཇི་བཞིན་ གནས།། ཡུལ་ལ་མི་གནས་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད།། སྤྱོད་བཞིའི་དོན་ཚོལ་ཁྱད་པར་དོན་མེད་པས།། གཟུགས་མེད་ཆོས་ཀུན་བསྒོམ་དུ་ག་ལ་ཡོད།། སེམས་ནི་གཞི་སྟེ་ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ལམ།། མཆོག་ཏུ སྟོང་པ་དེ་བཞིན་ཆོས་ལ་གནས།། གནས་དང་མི་གནས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ལམ།། ཇི་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྒོམས་པས་རྙེད་མི་འགྱུར།། ཆགས་པས་གྲོལ་བ་འདི་ལ་འདོད་པ་མིན།། དབང་པོ་རྣོ་བརྟུལ་ཆོས་ལམ་འཛིན པས་ཀྱང།། རྙེད་པའི་ཡུལ་མེད་སྙིང་པོ་མི་འབྱུང་ཞིང།། དཔག་ཅིང་གཞལ་བས་འདི་ལ་དཔོགས་པ་མིན།། ནམ་མཁའི་མཐའ་བཞིན་གང་ཡང་ཐོག་པ་མེད།། སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བཞིན།། དམིགས་པ མེད་ཅིང་འགྱུར་བར་མི་བྱེད་པར།། རང་བཞིན་གནས་པས་རེ་བ་ཐམས་ཅད་སྐོང།། བརྟག་མེད་བཞག་ན་ལེགས་པའི་འབྱུང་བ་ཆེ།། དྲན་དང་ཞི་བ་འབྱེད་མེད་སྙིང་རྗེས་བསྟན།། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་འགྲོ བའི་ལམ།། དེ་ལྟའི་ཡུལ་མེད་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་མེད།། སངས་རྒྱས་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མིང་ཡང་མེད།། སངས་རྒྱས་སྟོན་པས་མིང་དུ་བཏགས་པས་ནོར།། སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་ཐོབ་བྱེད་ནོར་བའི ལམ།། རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་སྐུ།། གཞན་གྱིས་ནོར་མིན་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཡིན།། བདེ་བ་འདོད་པས་བདེ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས།། མ་གཡོག་ནང་དུ་བཙལ་བའི་གནས་མེད་དེ།། ཡུལ་ཕྱིར་ཆགས ཤིང་ཡུལ་ལ་བསྔོ་བའི་དམིགས་པ་མེད།། ཁྱུང་ཆེན་ནམ་མཁར་ལྡིང་སྟེ་འགྲོ་བ་བཞིན།། རང་བཞིན་སྤྲོ་བ་མེད་ཅིང་བསྡུ་བ་མེད།། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་ལ།། ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་མ་ལུས་འབྱུང་བར བྱེད།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དག་པ་ལ།། སྐྱེ་ཞིང་འཕོ་བའི་གནས་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད།། བཤད་པ་བཞིན་དུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཀུན་ལས།། རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ནང་གི་སེམས་ལས བཙལ།། འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ཙམ་ཉིད་དུ་ནི།། ཚིག་དང་ཡི་གེར་སྟོན་པས་བཤད་པ་ཡིན།། རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། ཆོས་དབྱིངས་གཞན་ནས་མི་རྙེད་དེ་བཞིན་ཉིད།། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གུད་ན་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང པོས་ཉིད་ལ་ཉིད་བརྗོད་པ།། མི་གནས་དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་མི་རྟོག་ཆོས་ཀྱི་ལམ།། བསྔོ་བའི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་ཡུལ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ།། རྟོག་བསྒོམ་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་པས།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་ཀུན་ཏུ ཇི་བཞིན་གནས།། བྱ་བྲལ་ཡུལ་ལ་མི་གནས་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད།། ལྷག་པའི་དོན་མེད་འདི་ཡི་རང་བཞིན་ལས།། སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་འབྱུང་བས་ཆོས་སྐུ་གནས།། མངོན་སུམ་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག་ཡངས་པའི སྙིང་པོ་ལ།། རྟག་ཏུ་འདུག་པར་འདོད་པའི་དྲང་སྲོང་ཉིད།། རྣམ་དག་ལམ་དེར་ཞུགས་པས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་འཐོབ།། གང་ལ་ཐོས་པར་མི་རིགས་བསྙད་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་འདྲེས་ཤིང་དབྱེར མེད་ལ།། དོན་དམ་ཆོས་ཞེས་ལྷག་པའི་གནས་ཞེས་བཤད་པའང་མེད།། འཁྲུལ་དང་བྱང་ཆུབ་ལམ་དེ་རྟོག་པས་འཐོབ་པའང་མེད།། བྱང་ཆུབ་ལམ་ཆེན་ཚིག་གི་མཐའ་ལས་འདས།། འདི་དང་སངས་རྒྱས་འདྲ སྟེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན།། མི་ཕྱེད་རྟོག་པར་ཞུགས་ཕྱིར་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པ་ཡིན།། ལམ་མེད་ལམ་དུ་འཇུག་པ་འཁྲུལ་པའི་ནད་ཆེ་བས།། བཙལ་བར་འདོད་པས་རི དགས་སྨིག་རྒྱུ་བསྙེག་པ་འདྲ།། རྙེད་པའི་ཡུལ་མེད་བཙལ་བས་མི་འབྱུང་ཞིང།། གང་ལའང་མ་ཆགས་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་འདས་ཕྱིར།། ས་བཅུར་ལྟོས་པའི་གནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སྒྲིབ་པ་ཡིན།། དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཉིད ལ་རྟག་ཏུ་གཞོལ་བར་བྱ།། མི་གཏང་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱི་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་བསྐྱེད།། མི་གཡོ་རང་བཞིན་གནས་པས་སྨན་ཆེན་མ་བྱས་ན།། མཐོ་རིས་བགྲོད་པའི་རྒྱུ་དེས་ཉོན་མོངས་ཟིན་པར་འགྱུར།། ལམ་མེད་ལམ་དུ འཇུག་པས་ལམ་འདི་མི་རྙེད་དེ།། ཆུས་གདུངས་གླང་ཆེན་སྨིན་རྒྱུ་བསྙེག་པ་འདྲ།། བསྐལ་པར་བགྲོད་ཀྱང་རྙེད་པར་རབ་ཏུ་དཀའ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། ཡང་དག་པའི་དོན་འདིས་མ་ཟིན་ན སངས་རྒྱ་བར་བྱ་བའི་ཐབས་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།།།
簡體中文翻譯:
然後,世尊金剛薩埵等以極大恭敬頂禮,世尊普賢王如來安住于解脫道。善逝善哉,讚歎已,默然而坐,眾會聚集。
然後,世尊普賢王如來自在寶座而說:無所緣無分別法道,無住猶如明點,自生智慧普遍安住。不住境界,對治不能改變。尋求四種行為的殊勝意義是無意義的,無色諸法豈能修習。心是基礎,諸法是種種道,究竟空性安住於法。住與不住,自性之道,如實修習亦不可得。執著解脫,此不應求。根器利鈍持守法道,亦不生本質,不可度量。如虛空無邊,亦無所得。如空中空,猶如寶珠,無所緣亦不變易,自性安住滿足一切願望。無思維安住,善妙之源。念住寂靜,無別平等大悲開示,無上菩提之心道。如是無境界,不見佛陀。無佛故,亦無佛號。說佛陀故,強加名號是錯誤。從他處得佛是邪道。自性覺悟菩提心即是佛身,非他所得,本來常住。欲求安樂,背棄安樂。如僕人在內尋覓無處可得,無有外境執著,無有迴向境界之想。如鵬鳥翱翔虛空而行,自性無有散佈,亦無收攝。猶如大海本來常住,生出種種諸法無餘。普賢行境清凈中,無有生滅處,即是真如。如所說觀察諸法,不可得故,當從內心尋求。愚癡者僅是言說文字,善逝為之開示。自性覺悟菩提心法界,法界不從他處得,即是真如。智者當如是了知。
普賢王如來大鵬藏續第一品宣說離心更無法可說。
然後,世尊普賢王如來自說:無住無所緣無分別法道,迴向細微處從境界生,思維修習法無殊勝義。自生智慧無分別普遍安住,離作無住境界,對治不能改變。無有殊勝義,從此自性中,生起體性故,法身安住。現前普遍無分別廣大體性中,常欲安住之仙人,入彼清凈道,得平等王位。不應聞思,離諸戲論。法與非法和合無別,勝義法亦不說勝義處。愚癡與菩提,彼道亦不以思維得。大菩提道言語邊際所不及,此與佛陀相同,一切智。入無分離思維故,離諸思惟。彼即常住真如。無道入道愚癡重病,欲求故,如鹿渴想陽焰。無所得境尋求不生,於一切無著故,超越智慧界。十地所依處,亦為菩提障。是故當常趣入菩提。不捨菩提念,極應生起。不動自性安住,若不服大藥,彼因趣入天界,為煩惱所纏。無道入道不得此道,如象為水所逼渴想陽焰,經劫行亦極難得。
普賢王如來大鵬藏續第二品宣說若不為此真實義所攝,無成佛方便。
英文翻譯:
Then, the Bhagavan Vajrasattva and others paid homage to the Bhagavan Samantabhadra with great reverence. The Bhagavan Samantabhadra abided in the path of liberation. The Sugata, having praised "Well done!", sat silently, and the assembly gathered.
Then, the Bhagavan Samantabhadra spoke while abiding on the self-arisen precious throne: The path of dharma is without reference, without conceptualization, and without abiding, like a clear drop. Self-arisen wisdom abides universally. It does not abide in any object, and cannot be altered by antidotes. Seeking the supreme meaning of the four actions is meaningless. How can formless dharmas be cultivated? The mind is the basis, and various dharmas are the paths. The ultimate emptiness abides in the dharma. Abiding and non-abiding, the path of self-nature, even if cultivated as it is, cannot be obtained. Clinging to liberation should not be sought. Even those with sharp or dull faculties who uphold the path of dharma will not give rise to the essence, and it is immeasurable. Like the boundless space, nothing can be obtained. Like emptiness within emptiness, like a precious jewel, without reference and unchanging, the self-nature abides and fulfills all wishes. Abiding without thought is the source of goodness. Mindfulness, tranquility, and non-differentiation are taught with great compassion. It is the path of the unsurpassed bodhicitta. In such a state without object, the Buddha is not seen. Since there is no Buddha, there is also no name for the Buddha. Speaking of the Buddha and imposing a name is a mistake. Attaining Buddhahood from elsewhere is a wrong path. The self-aware bodhicitta is the Buddha's body itself, not obtained from others, but primordially abiding. Desiring happiness, one turns away from happiness. Like a servant searching inside, it cannot be found anywhere. There is no clinging to external objects, and no notion of dedicating to objects. Like the great garuda soaring in the sky, the self-nature has no dispersion and no gathering. Like the great ocean primordially abiding, it gives rise to all dharmas without exception. In the pure realm of Samantabhadra's conduct, there is no place for birth and death, which is suchness. As stated, by examining all dharmas, it cannot be obtained, so one should seek from within the mind. For the deluded, it is merely words and letters, and the Sugata teaches for their sake. The self-aware bodhicitta, the dharmadhatu, the dharmadhatu is not obtained from elsewhere, it is suchness. The wise should understand in this way.
From the first chapter of the Samantabhadra's Great Garuda Tantra, it is declared that apart from the mind, no other dharma can be taught.
Then, the Bhagavan Samantabhadra spoke to himself: The path of dharma is without abiding, without reference, without conceptualization. The subtle aspects of dedication arise from objects. There is no supreme meaning in conceptual cultivation of dharmas. Self-arisen wisdom abides universally without conceptualization. Free from activity, not abiding in objects, it cannot be altered by antidotes. Without supreme meaning, from this self-nature, because the essence arises, the dharmakaya abides. In the vast essence of direct, universal non-conceptualization, the sage who always wishes to abide, by entering that pure path, attains the state of the equal king. It should not be heard or contemplated, being free from all elaborations. Dharma and non-dharma are inseparably mixed, and even the ultimate dharma is not taught as the supreme state. Delusion and bodhi, that path is not attained through conceptualization. The great path of bodhi is beyond the limits of words. It is the same as the Buddha, omniscient. Entering non-differentiated thought, it is free from all conceptualization. That itself always abides as suchness. Entering the pathless path is a severe illness of delusion. Desiring to seek, it is like a deer thirsting for a mirage. The unobtainable object, when sought, does not arise. Being unattached to anything, it transcends the realm of wisdom. Even the basis of the ten grounds is an obstruction to bodhi. Therefore, one should always enter into bodhi. One should generate the thought of bodhi intensely, without abandoning it. Abiding in the immovable self-nature, if one does not take the great medicine, that cause leading to the heavenly realms will be ensnared by afflictions. Entering the pathless path, this path is not found. Like an elephant oppressed by water, thirsting for a mirage, even traveling for eons, it is extremely difficult to obtain.
From the second chapter of the Samantabhadra's Great Garuda Tantra, it is declared that if one is not embraced by this true meaning, there is no method to attain Buddhahood.
དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉིད་ལ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗཽད་པ།། དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་པོ་འདི་ནི་སྐུ་རྣམས་བཞི།། ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྐུ་ལ ཡེ་ནས་རོལ།། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་རྫོགས་པའི་ཀློང་ཆེན་འདི།། བལྟ་བའི་ཡུལ་མེད་བྱ་བྲལ་མྱ་ངན་འདས།། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ས་ཆུ་མེ་རླུང་རྫོགས།། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་འདི་ལ་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས རྫོགས།། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་ཤར་བ་རྣམས།། ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་པས་དེ།། བློ་ལ་གང་སྣང་སྙིང་པོའི་གོལ་སར་གསུངས།། བླ་མེད་མཆོག་ལ་རང་རིག་དེ་བཞིན་པ།། མི་བསམ་མི གཡེངས་མི་དམིགས་དེ་བཞིན་ཉིད།། དམ་པར་མི་གསུང་དེ་བཞིན་དེ་བཞིན་བཞག། བརྗོད་བསམ་རྟོག་པ་ཡིན་པས་བསམ་མི་བྱ།། གྲུབ་མཐའ་མི་དཔྱོད་དེ་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད།། མཐའ་མེད་ཡང་དག་མཐའ་སྟེ མཐའ་ལས་འདས།། ཡུལ་དུ་མི་བལྟ་དེ་བཞིན་དེ་བཞིན་གཞག། གཞག་པའི་སེམས་ཀྱང་མི་གཏང་བཏང་སྙོམས་གཞག། ཕྱག་རྒྱ་སྟོང་གཞིལ་བསྒོམ་པ་གོལ་བ་ཡིན།། མི་གནས་གནས་པའི་ཡུལ་མེད་ཕྱག་རྒྱའི མཆོག།ཡུལ་མེད་ཇི་བཞིན་ངང་ལ་བརྩོན་པར་བཞག། བླུན་པའི་ཚུལ་དུ་ཅི་ཡང་བསམ་པ་མེད།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་པོ་ཉིད།། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་སྦྱོར་བའི་ཐིག་ལེ་ཆེ།། རྒྱལ་པོའི་ཚུལ་དུ་ཆེ་བའི་ ངང་ལ་གནས།། གཞན་ཀྱི་འཁོར་ལྡན་ཀུན་རྫོབ་འདུ་འབྲལ་མེད།། རྒྱ་མཚོའི་ཚུལ་དུ་སྡུད་འབྱུང་གཏིང་དཔག་མེད།། མྱ་ངན་འདས་འཁོར་ལྷུན་རྫོགས་ངང་གིས་འབྱུང།། དཔེ་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་དེ་ཤིན་ཏུ་ཟབ།། རྡོ རྗེའི་ཚུལ་དུ་མི་འཇིག་འདུ་འབྲལ་མེད།། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་དང་དེ་བཞིན་གནས།། བསྐལ་པའི་མེ་ཡི་ཚུལ་དུ་གཅིག་ཏུ་གནས།། སྣང་སྲིད་ཡེ་རྒྱས་བཏབ་ནས་གཅིག་པུར་བཞུགས།། ལྷུན་རྫོགས་ཐབས མཁས་འཁོར་བའི་ལྟོ་བ་ཅན།། ཁྱུང་དང་སེང་གེའི་བུ་དང་རྒྱལ་པོའི་བུ།། མངལ་ནས་གཉེན་པོའི་ཚུལ་དུ་གཞན་ཟིལ་གནོན།། གཉེན་པོ་མ་བསྒྲུབས་ཡེ་ནས་གཉེན་པོ་ལྟར།། མི་གནས་གནས་མེད་དམིགས་པ་མེད པའི་ལམ།། རྒྱུ་འབྲས་མི་འབྱེད་མཉམ་པའི་སྙིང་པོ་འདི།། འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན།། གཉེན་པོ་མ་བསྒྲུབས་ཡེ་ནས་གཉེན་པོར་གནས།། འཕུར་སྐྱེན་བྱ་ནི་སྒོང་བཅག་མཁའ་ལ་འཕྱོ།། ལུང་ལ་མི ལྟོས་ཡི་གེས་མཚོན་མེད་པའི།། ཉེ་ལམ་བདེ་རྫོགས་བྱ་བྲལ་ལྷུན་རྫོགས་ནི།། འཇུག་སྒོ་ལམ་ལ་མི་ལྟོས་ཡེ་རྒྱས་ཡིན།། ཁྱུང་ཆེན་གཤོག་རྒྱས་མཁའ་ལ་མ་ཆགས་ལྟར།། ཐེག་པ་ཀུན་རྒྱལ་བླ་མེད་ཡངས་པའི ས།། ཡེ་གནས་ས་ལ་མི་ཆགས་བདེ་ལ་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས།། ཁྱུང་ཕྲུག་སྒོ་ངའི་ནང་ནས་ལུས་རྒྱས་ལྟར།། སྐྱེ་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི།། དེ་བཞིན་ཐིག་ལེའི་ཀློང་ནས་དེ་བཞིན་རྒྱས།། བྱ་བྱེད་མེད་པའི ཆོས་འདི་མི་མཐོང་ན།། ཀུན་ཏུ་འོད་ས་བསྐལ་པར་མཐོང་མི་སྲིད།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། བསྒོམ་པའི་ཐབས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།།
好的,我會盡量完整翻譯這段藏文,不會刪節。以下是簡體中文翻譯:
從那時起,世尊又自己對自己說:這個曼荼羅的核心就是四身。手印曼荼羅本來就在身中游舞。這個包含一切無餘的廣大法界,沒有觀察的對象,遠離造作,是涅槃。虛空中具足了地、水、火、風。在這個智慧的本質中,一切法無不圓滿具足。身、智慧、功德顯現,都是從自性中生起的影像。所以說,心中所現都是本質的解脫處。在無上之境,自性覺知就是如此。不思、不散亂、不觀想,就是真如。不說是究竟,就這樣安住真如。言說思維都是分別,所以不應思維。不應探究宗派,就這樣安住真如。無邊即是真實邊際,超越一切邊際。不觀待對境,就這樣安住真如。連安住的心也不應執著,放下執著安住平等。觀想千手印解脫是障礙。無住無處所,沒有手印可得,是最勝手印。無境如其自性安住,精進行持。以愚者之相,什麼也不思維。普賢曼荼羅即是自性本身。包含一切無餘的大幻化滴。以帝王之相安住廣大境界。他人之輪迴,世俗諦中無有聚散。以大海之相收攝涌現,深不可測。涅槃輪迴自然圓滿而生。無比不可思議,極其甚深。以金剛之相,不壞無聚散。智慧曼荼羅與一切同在。以劫火之相,唯一安住。遍佈有為,獨自安住。自然圓滿方便善巧,輪迴之腹。如鷹獅子王子,從母胎中以對治之相降伏他人。未修對治,本來就如同對治。無住無處,無觀想之道。因果不分,平等之本質,是輪迴涅槃的對治。未修對治,本來就安住于對治中。如鷹展翅翱翔虛空。不依文字,無有文字可表。近道圓滿安樂,遠離造作,自然圓滿,不依入口道,本來周遍。如大鷹展翅虛空無著。普超一切乘,廣大無上。本來安住大地無著,安樂自然圓滿。如雛鷹從殼中身體長成。無生如來的自性,從如來藏中同樣周遍。若不見無作無為之法,縱然億劫也不能見到遍照光明。
從普賢菩提心大鵬金翅鳥續中宣說禪修方便、真如及特徵的品第三。
接下來是英文翻譯:
From then on, the Bhagavan again said to himself: The essence of this mandala is the four kayas. The mandala of mudras has always been dancing within the body. This all-encompassing vast dharmadhatu has no object of observation, is free from fabrication, and is nirvana. Space is complete with earth, water, fire, and wind. In this essence of wisdom, all dharmas are perfectly complete. The manifestations of body, wisdom, and qualities all arise from one's own nature. Therefore, it is said that whatever appears in the mind is the place of liberation of the essence. In the unsurpassed state, self-aware wisdom is just like this. Not thinking, not being distracted, not visualizing, just abiding in suchness. Not claiming it to be ultimate, just abiding in suchness like this. Verbal expressions and thoughts are all conceptualization, so one should not think. One should not investigate philosophical tenets, just abiding in suchness like this. The boundless is the true limit, transcending all limits. Not observing objects, just abiding in suchness like this. Even the mind that abides should not be grasped, let go of grasping and rest in equanimity. Visualizing the thousand-armed mudra of liberation is an obstruction. Abiding nowhere, with no mudra to be found, is the supreme mudra. Abiding in the nature without any object, diligently practice. With the manner of a fool, not thinking anything at all. The mandala of Samantabhadra is the nature itself. The great illusory bindu encompasses all without exception. Abiding in the vast state with the manner of an emperor. The samsara of others, in relative truth there is no gathering or dispersing. With the manner of the ocean, embracing and emerging, unfathomably deep. Nirvana and samsara naturally and perfectly arise. Incomparable and inconceivable, extremely profound. With the manner of a vajra, indestructible, without gathering or dispersing. The wisdom mandala abides together with all. With the manner of the kalpa fire, singularly abiding. Pervading the conditioned, abiding alone. Naturally perfect skillful means, the womb of samsara. Like the prince of garudas and lions, subduing others with the manner of an antidote from the womb. Without cultivating an antidote, primordially just like an antidote. Abiding nowhere, the path without observation. Not differentiating cause and effect, the essence of equality is the antidote to samsara and nirvana. Without cultivating an antidote, primordially abiding as the antidote. Like a great garuda spreading its wings and soaring in the sky. Not relying on words, with no words to indicate. The near path of perfect bliss, free from fabrication, naturally perfect, not relying on the path of entry, primordially all-pervasive. Like a great garuda spreading its wings in the sky, unattached. Universally surpassing all vehicles, vast and unsurpassed. Primordially abiding on the ground, unattached, bliss naturally perfect. Like a young garuda's body growing from within the shell. The unborn nature of the Tathagata similarly pervades from the Tathagatagarbha. If one does not see the dharma of non-action and non-doing, even in countless kalpas one will not be able to see the all-illuminating light.
From the Garuda Vehicle of Bodhicitta Tantra, this is the third chapter teaching the method of meditation, suchness, and characteristics.
། དེ ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་བརྗོད་པ།། ཁྱུང་ཆེན་ནམ་མཁར་མི་གནས་ས་ལ་མི་གནས་ལྟར།། ཀུན་འདུས་ཀུན་ཀློང་ཀུན་གྱི་ཡིད་བཞིན་ནོར།། མི་དམིགས་མི་སྐྱེ མི་འགག་སྣང་བ་མེད།། སངས་རྒྱས་འཚོལ་བར་མི་བྱེད་དེ་བཞིན་ཉིད།། ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་བྱ་བྱེད་བྲལ།། ས་བཅུ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཉིད་དེ་འཛིན་དེ་རྟོགས་པས།། དེ་ལའང་མི་གནས་གནས་པའི་གནས དང་བྲལ།། ལམ་མེད་ལམ་དུ་འདོད་པས་འགྲོ་ས་འཁྲུལ།། འབྲས་བུ་ཐོབ་རེ་འཇིགས་པས་དོན་མི་མཐོང།། ཡང་དག་མཐའ་ལ་བསྙེག་པས་ལུང་དང་བྲལ།། དེ་བཞིན་དབྱིངས་སུ་འདོད་པས་བདེ་མི་རྙེད།། འདོད ཡོན་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་བྱང་མི་ཆུབ།འཁོར་བ་རྒྱབ་ཕྱོགས་མྱ་ངན་ཡོང་མི་འདའ།། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལམ་ཟད་མཐའ་མེད།། སྣང་སྲིད་ཕྱག་རྒྱར་བསྒོམས་པས་སངས་མི་རྒྱ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལུང་ཡང་དག་ དམ་པའི་ལུང།། ལུང་གི་རྒྱལ་པོས་གཏན་ལ་མ་ཕབ་ན།། ཚིག་འཆལ་མུ་ཅོར་སྨྲ་བས་དོན་མི་རྙེད།། གང་ལའང་མི་གནས་མི་གནས་ཉིད་ཀྱང་འདས།། སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་རུ་བསྙེག་པས་ཆུ་མི་རྙེད།། བདེན་པ་གཉིས འཛིན་ཡི་གེས་དོན་མི་རྙེད།། འཕུར་རྐྱེན་བྱའམ་རྒྱལ་པོས་ཕྲུ་གུ་ལྟར།། གཞན་གྱིས་མི་བསྙད་ཡེ་ནས་དེ་བཞིན་པས།། ཚད་མས་མི་གཞིག་ལུང་གི་ཚད་མ་ཡིན།། འཁྲུལ་པའི་ཚད་གསུམ་རྟོག་པའི་ཚིག་ལམ ཕབ།། བྱིས་པས་བསླུས་པའི་ཆོས་ལ་དེ་ཡོད་པས།། བླ་མེད་ལམ་འདིར་དོན་འདི་མི་དགོས་ཚད་མེད་ལུང།། ཤེས་རབ་ཆུང་བས་འདི་ལ་དཔོག་ཅིང་ལམ་བགྲོད་བྱེད།། འདི་འདོད་པ་ལ་འདི་མི་གནས་ཏེ་རྟོག་པའི ཀླུང།། ཡང་དག་མི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་གཏིང་ནས་མེད།། ཀུན་ཁྱབ་ཡེ་སངས་རྒྱས་ཏེ་སྒོ་ཕུག་མེད།། ཚིག་གིས་ཕེབས་པར་མི་འགྱུར་འབྲས་ཐོབ་མེད།། ཁྱུང་ཆེན་ལུས་རྒྱས་འདབ་གཤོག་རྫོགས་པ་དེ།། གཞན་ནས་མ བཙལ་ཡེ་ནས་རྫོགས་པ་ལྟར།། རྡོ་རྗེ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཁོ་ན།། འཇུག་ལྟ་སྲུང་འཛིན་ཕྱིན་རྫོགས་ས་རྫོགས་ཤིང།། ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྐུ་རྣམས་རྫོགས་པ་དང།། རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཡེ་ནས རྫོགས་པ་ལས།། བཙལ་ནས་བསྡུས་ཏེ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པས།། ལྷུན་རྫོགས་ཐ་སྙད་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ།། གཟུགས་སྐུ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་རྫོགས།། ཀུན་རྫོབ་སྙིང་པོ་འདི་ནི་ནོར་བུའི་ཚུལ།། འདི་མ མཐོང་བ་རྒྱ་མཚོ་གངྒཱ་ཡི།། འགྲམ་ན་འདུག་པ་སྐོམ་དྲིར་འཆི་བཞིན་ནོ།། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་འདི།། ཐེག་པ་ཡོངས་ཀྱི་ཆོས་ལ་མ་སྦས་ཤིང།། སངས་རྒྱས་གསུང་གི་རྒྱུད་ལ་སྦས་པ་མེད།། བགྲོད་རྩོལ ལམ་ལ་སྦྱངས་པས་རྙེད་མི་འགྱུར།། མི་ལེན་མི་སྤང་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་རྣམས་ལ།། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རང་བཞིན་ཇི་བཞིན་གནས།། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ལས་འདས་པས་ན།། ཀུན་མཉམ་དབྱེར་མེད་རང་བཞིན་སྙིང པོ་ལ།། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཏིང་འཛིན་བརྟག་མི་བྱ།། དམིགས་པའི་གཟའ་གཏད་ཞི་བའི་བྱང་ཆུབ་ལ།། ཡེ་ཤེས་རོལ་པས་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་མི་བྱ།། ཏིང་འཛིན་རོ་ལ་ཆགས་མེད་ཐིག་ལེར་དག། གར་སྟབས རོལ་མོ་སྣ་ཚོགས་བསྒྱུར་བ་ཡང།། ལུས་ལས་མ་གོས་གཞན་གྱི་ཡིད་སྡུད་ལྟར།། ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལུང་གི་སྙིང་པོ་འདི།། ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་ཀུན་གྱི་འབྲས།། བསྒྲུབས་པས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ཀུན་ཡིད ཚིམ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས།། ངོ་བོ་བསྟན་པ་དང། ཚད་མས་གཞིག་ཏུ་མི་རུང་བ་བསྟན་པ་དང། ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པར་བསྟན་པ་དང། རྟག་ཏུ་མེད་པར་བསྟན་པ་དང། ཀུན་གྱི་འབྲས་བུ བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།།།།
好的,我會盡量完整翻譯這段藏文,不會刪節。以下是簡體中文翻譯:
然後,世尊普賢自在王自己宣說:大鵬金翅鳥不住虛空不住地面,普集普界普賢如意寶。不觀想、不生、不滅、無顯現。不尋求佛陀,即是真如。一切任運成就,離作離為。十地究竟即是執持即是證悟,亦不住彼,離於所住處。無道而欲為道,去處迷惑。希求獲得果,恐懼不見義。依止邊見,離於教言。欲於法界,不獲安樂。斷除欲貪煩惱,不證菩提。背棄輪迴,不越生死。地及彼岸,道路無盡。觀想顯現有為手印,不證菩提。菩提心之教言,真實殊勝教言。若無教言之王決斷,妄語戲論不得義理。不住任何,亦超離無住。依止陽焰之水,不得於水。執二諦文字,不得義理。如鳥雛為鷹王所護,他不能害,本來如是。量不能破,是教量。迷亂三量,墮于分別言道。愚夫所惑之法,彼有故。此無上道中,不須此義,無量教言。智慧淺薄,於此揣測修道。欲求此者,此不住故,分別之河。真實不可得,菩提從本無。周遍本覺,無有門隙。不為言語所及,無有獲果。大鵬金翅鳥身圓滿羽翼,不從他求,本來圓滿。證悟金剛無生無滅,唯此。見修持護圓滿,地圓滿。手印曼荼羅身圓滿,自性本來圓滿。非由尋求積聚而圓滿,圓滿菩提離言說。色身無論如何顯現,自性圓滿。世俗諦之精要,此乃寶珠法。不見此者,如在恒河海岸,渴死而亡。無分別智慧之精要,一切乘之法不隱覆。諸佛語教中無所隱藏。由修習勞作道,不能獲得。于無取無舍菩薩行中,一切行相如實安住。無分別智慧超越法界故,一切平等無別自性之中,身與智慧三昧不應觀察。寂滅菩提離所緣執著,不應以智慧游舞修法性。離貪著三昧之味,清凈光明。種種歌舞音樂變化,不離於身,能攝他心。方便之王,教言之精要。不離自性,普皆成果。由修而證,果皆滿愿。
從普賢菩提心大鵬金翅鳥續中宣說自性、不可由量破、任運圓滿、離常、一切果之品第四。
以下是英文翻譯:
Then, the Bhagavan Samantabhadra Swayambhu himself proclaimed: The great garuda does not abide in space, does not abide on the ground, the all-gathering, all-encompassing, all-fulfilling wish-granting jewel. Not visualizing, not arising, not ceasing, no appearances. Not seeking the Buddha, that is suchness. Everything is spontaneously accomplished, free from action and activity. The perfection of the ten stages is grasping, is realization, also not abiding there, free from the abode of abiding. Desiring a path where there is no path, the destination is confused. Hoping to attain the fruit, fearing not seeing the meaning. Relying on extreme views, one is separated from the scriptures. Desiring the dharmadhātu, one does not attain bliss. Abandoning desire, attachment, and afflictions, one does not awaken to bodhi. Turning one's back on saṃsāra, one does not transcend birth and death. The grounds and perfections, the paths are endless. Meditating on appearances as mudrās, one does not awaken to bodhi. The teachings of bodhicitta, the genuine supreme teachings. If the king of teachings does not decide, senseless babble does not reach the meaning. Not abiding in anything, even non-abiding is transcended. Relying on the water of a mirage, one does not find water. Grasping at the two truths with words, one does not find the meaning. Like a bird's chick guarded by the king of birds, others cannot harm it, it is primordially so. Reasoning cannot destroy it, it is the measure of the teachings. The three confused measures fall into the verbal path of concepts. The Dharma that fools are deluded by, that exists there. On this unsurpassed path, this meaning is not needed, immeasurable teachings. Those of little wisdom speculate about this and travel the path. Desiring this, this does not abide, the river of concepts. The genuine is unobtainable, bodhi is fundamentally non-existent. The all-pervasive primordial awakening has no gaps. It cannot be reached by words, there is no attainment of the fruit. The great garuda with fully developed wings, not sought from others, primordially perfect. Realizing the vajra, unborn and unceasing, just that. View, meditation, conduct, and fruition perfected, the stages perfected. The mudrā maṇḍalas and kāyas perfected, the nature primordially perfected. Not perfected by seeking and accumulating, the perfection of bodhi beyond expression. However the rūpakāya appears, the nature is perfect. The essence of the conventional truth is like a jewel. Not seeing this, one is like dying of thirst on the shores of the ocean or the Ganges. The essence of non-conceptual wisdom is not hidden in the Dharma of all vehicles. It is not concealed in the scriptures of the buddhas. It cannot be attained through practicing the path of exertion. In the bodhisattva conduct of non-acceptance and non-rejection, all aspects abide naturally, as they are. Since non-conceptual wisdom transcends the dharmadhātu, in the essence of the equal nature free from distinctions, the kāyas and wisdoms should not be analyzed with samādhi. In the bodhi of peace free from the fixation on reference points, one should not cultivate the dharmatā with the play of wisdom. Free from attachment to the taste of samādhi, pure in bindu. Even displaying various dances and music, not separate from the body, captivating the minds of others. The king of skillful means, the essence of the teachings. Not wavering from the nature itself, the fruition of all. Accomplishing through practice, the fruit fulfills all wishes.
From the Tantra of the Great Garuda of Bodhicitta, this is the fourth chapter teaching the nature, teaching it cannot be destroyed by reasoning, teaching spontaneous perfection, teaching the absence of permanence, and teaching the fruition of all.
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པའི་འཁོར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ།། སྒྲིབ་པ་སྣོད་དང་ཆོས་སྤང་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་ཕྲ རགས།། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བས་འདི་ཡི་གཏིང་མི་རྙེད།། མཚན་ཉིད་གསུམ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་དག་པར་འགྱུར།། བདག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚིག་གཉིས་ཡེ་ནས་ཞི།། སྙིང་རྗེའི་རྒྱུན་ཆད་སེམས ཅན་མ་མཐོང་སེམས་ཅན་མེད།། ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།། གཉིས་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན།། རྡོས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ཉིད་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད།། ཏིང འཛིན་བརྟན་པས་གཟུང་བའི་བསྒོམ་ཡུལ་བྲལ།། ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་སྤྱད་དུ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད།། ཐམས་ཅད་མཉམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ལ།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་འཕྱོ་བ་ཡིན་པ་ནི།། སོ་སོ མ་ཡིན་གཅིག་གི་ངང་སྟེ་རྒྱུ་འབྲས་རྣམ་པར་དག།ཐུགས་རྗེ་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཆེན་ཉིད་གྱུར་པས།། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཏུ་མ་གྱུར་མེད།། སྡོམ་རྩོལ་འདུལ་དང་དམ་ཚིག་བསམ་ཡས་ པ།། མི་ཤེས་བྱིས་པས་བསླད་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།། ཅི་ཡང་མི་དགོས་བསྲུང་བ་མི་དགོས་བསྒོམ་མི་དགོས།། འདི་ལ་སྤྱོད་པ་མི་དགོས་འདི་ལས་གཞན་མི་དགོས།། སྟོང་ཉིད་བདག་མེད་ཡེ་མཁྱེན་རང རིག་ཐུགས་ཉིད་དེ།། ཐམས་ཅད་ནད་གསོ་མཛད་པ་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན།། མཐོ་རིས་བགྲོད་པའི་རྒྱུད་དེས་བྱང་ཆུབ་ལམ་མི་རྙེད།། དུག་གསུམ་དུག་ལྔ་ཡེ་ནས་དག་པའི་སྨན་ཆེན་པོ།། ཇི་བཞིན་རང་བཞིན གནས་པའི་སྨན་ཆེན་མ་བྱས་ན།། འཁྲུལ་རྟོག་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཐེག་དམན་རྣམས།། དུག་གསུམ་དུག་ལྔའི་ནད་ཀྱིས་འཚོ་བའི་གླགས་ཡོངས་མེད།། ཡེ་ནས་ས་རྫོགས་ལམ་གྱི་འགྲོ་ས་གདོད་ནས་དག། གདོད ནས་ཐོབ་མིན་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད།། ཚིག་གིས་མི་ཕེབས་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན།། བསྟན་ཅིང་བརྟག་པར་དཀའ་ལ་བརྗོད་དུ་རྡུལ་ཙམ་མེད།། མི་དམིགས་མི་གནས་བསམ་པ་ཀུན དང་བྲལ་བ་ནི།། འདི་ལས་བསྟན་པའི་ལམ་མེད་གཅིག་དང་དུ་མ་མེད།། བདག་དང་གཞན་དུ་བྲལ་བའི་སྟོན་མཁན་རིན་ཆེན་མཛོད།། གཅིག་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་རྡོ་རྗེ་ཉིད།། དཀྱིལ འཁོར་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོ་བདག་ཉིད་འདི།། རླབས་ཆེན་ཁམས་གསུམ་འགུལ་བ་ཀུན་བསད་ཀྱང།། རང་བྱུང་མཁའ་ཀློང་དག་པའི་དབྱིངས་སུ་རྣམ་པར་དག། སྲོག་མེད་སྲོག་བཅད་དབྱིངས་ཀྱི་ནམ་མཁར་གཅིག་པས ན།། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལ་དབྱིངས་ཉིད་རོལ་པ་མཛད།། ཁམས་གསུམ་ཀུན་བསད་མི་བསྐྱོད་ཞིང་དུ་དག་པ་ཡི།། སྲོག་དང་སྡིག་ཏུ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལམ་གང་སྤྱོད་པའི།། ཆོས་ལམ་དེ་ཡི་བྱང་ཆུབ་བསྐལ་པའི མཐར་ཡང་ནི།། རྙེད་པར་མི་འགྱུར་བྱ་རྗེས་ཚོལ་བ་འདྲ་བ་ཡིན།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། ཅིའང་ཐོབ་པར་བྱར་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས དཔའ་ལ་སོགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ལ་སྤྱན་གཟིགས་ཏེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་བཞུགས་པས།བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཉིད་ལ་བརྗོད་པ།། སྐུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་ཏུ་འགྱུར།། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདུས་བསམ་ངོ་བོ་ཉིད།། མཆོད་བསྟོད་སྤྱན་དྲངས་ཕྱག་རྒྱ་བཟླས་པ་དང།། ཕྱག་རྒྱའི་སྐུར་ནི་འདི་ལ་བསྒོམ་མི་དགོས།། སྒྱུ་མའི་གཟུགས་བརྙན་འདི་ལས་འབྱུང བས་ན།། ལོ་མ་མི་བསྙད་ཤེས་པས་འབྲས་ཐོབ་མིན།། སྒྱུ་འདྲའི་ཕྱག་རྒྱ་ལུགས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་ལ།། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་ལམ་མི་གནས།། དེ་ཡིས་རྣམ་གྲོལ་དག་པའི་ལམ་ཆེན་རྙེད་འགྱུར་ན།། མཐོང་ཐོས ལ་སོགས་ཕྱག་རྒྱའི་ངོ་བོར་གནས།། ཆགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་གནས་པ་ཡོད་མ་ཡིན།། ལྷུན་གྲུབ་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཀྱང་རྒྱས་བཏབ་པས།། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངང།། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས ཅད་ཟུང།། བླང་དོར་མེད་པའི་སྐྱེས་མཆོག་བླ་མེད་ས།། འདི་འདྲའི་དོན་ཉིད་བྱིས་པས་མི་ཤེས་ཕྱིར།། ཅི་ཡང་མི་དམིགས་གཏི་མུག་ངང་ཉིད་འདི།། འཁྲུལ་པའི་ཆོས་ལམ་དག་པ་ཡོངས་མི་གནས།། ཟངས་ལ་གསེར་རྩིས གསེར་དུ་འགྱུར་རུང་གིས།། ཟངས་རྩི་གསེར་དུ་བསྒྱུར་དུ་ཡོད་མ་ཡིན།། འདི་ཡི་རྩི་ཡིས་གཞན་གྱི་འབྲས་རུང་གིས།། གཞན་གྱི་དོན་གྱིས་འདི་ཡི་དོན་མི་རུང།། འདི་ནི་གང་དང་བསྒྲུན་དུ་ཡོད་པ་མ ཡིན་པས།། བྱང་ཆུབ་བདེ་ཆེན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཞེས་བྱ།། རིན་ཆེན་སྒྲོམ་བུ་ཐེབ་རྒྱས་བཏབ་པ་བཞིན།། རང་བཞིན་གནས་པས་འདི་ནི་བསྟན་པར་དཀའ།། སྲིད་གསུམ་དབང་བསྒྱུར་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས།། འདུ མཆེད་ལྷག་པར་གནས་པའི་དབང་ཡང་རྫོགས།། དཀའ་ཐུབ་མི་དགོས་སྙིང་པོ་དེ་མ་ཐག་པ་ཉིད།། སྡུག་བསྔལ་དེས་ནི་བུདྡྷའི་ལམ་མི་རྙེད།། སྡོམ་སྲུང་ལ་སོགས་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་རིང།། གང་ཡང་མ་ཡིན་རང་རིག་དེ ཁོ་ཡིན།། དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པ་ཡིས་ནི་དོན་འཚོལ་བ།། གླང་པོ་ཞོན་ནས་གླང་རྗེས་གཅོད་དང་འདྲའོ།། ནང་ནས་མི་བཙལ་ནང་གི་རང་བཞིན་ཉིད།། ཕྱི་ནས་མི་བཙལ་ཕྱི་ཡི་རང་བཉིན་ཉིད།། གཉི གར་མི་གནས་གནས་མེད་གནས་ལ་གནས།། གནས་མཆོག་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་ནི།། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ངོ་བོར་ཐམས་ཅད་གཅིག། གང་དུའང་མ་སོང་གར་ཡང་མི་འགྲོ་ཞིང།། ཡུལ་ན་མི་གནས་ཕྱོགས ན་གནས་མིན་ཏེ།། འདི་འདྲར་བསྟན་དུ་མེད་པའི་རང་རིག་དེ།། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཉིད་ན་དེ་བཞིན་ཉིད།། གང་དུའང་མ་སོང་རང་ལ་རབ་ཏུ་གནས།། བྱ་བྲལ་ནམ་མཁའ་ཇི་བཞིན་ལྷུན་གནས་པས།། ཁ་དོག དབྱིབས་ཀྱིས་མཚོན་དུ་ག་ལ་ཡོད།། ཡི་གེ་རྒྱུད་མེད་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ཡིན།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བཙལ་ཐབས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།།།།
好的,我會盡量完整翻譯這段藏文,不會刪節。以下是簡體中文翻譯:
從那時起,世尊普賢自在王對與自己無二無別的殊勝眷屬自己宣說:遮障、器世間及法障業障細微。由於緣起而生,找不到它的深度。具足三相的法聚也將清凈。二無我的二語本來寂滅。悲心相續中見不到眾生,眾生不存在。一切都是平等性,就是金剛薩埵自身。無二如來藏中唯一的法性。具垢法性不能以對治而改變。以禪定堅固,遠離所緣對境。以三般若行持,這裡哪裡有?一切平等的曼荼羅一切自性中,自生智慧游舞于彼。非各別,唯一境界,因果清凈。猶如大悲加持,一切成為無上大菩提。律儀、精進、調伏及無量三昧,愚癡凡夫被欺騙而迷惑。因此什麼也不需要,不需要守護,不需要修。不需要於此行持,不需要別的。空性、無我、本覺自證心,醫治一切病的醫王。乘彼天道不能獲得菩提道。三毒五毒本來清凈的大藥,安住本然的大藥若不成辦,住于迷亂分別道的下乘,無不為三毒五毒之病所害。本來地圓滿,道的所行處從始清凈,本不是所得,沒有任何所得。言語不能表達,非色相、聲香、觸法。難以顯示觀察,絲毫不可言說。不觀想、不住、離一切想,此中無有所示之道,無一無多。離我離他的指引者寶藏,唯一任運成就的自在金剛,一切曼荼羅的主尊自性,縱使震動廣大三界,亦于自生虛空界清凈中清凈。無命奪命,唯一虛空界中,于虛空界中自性游舞。殺盡三界不動凈土,視生命為罪業而行持的法道,彼法道的菩提縱經劫末,亦不能獲得,如同尋找鳥跡。
從普賢菩提心大鵬金翅鳥續中宣說無所得的品第五。
爾時,世尊金剛薩埵等瞻仰世尊普賢自在王默然而坐,世尊普賢自在王自己宣說:身曼荼羅成為最勝曼荼羅。如來藏中集聚一切,自性本然。供養讚歎、請召、手印持誦,於此手印身中不須修習。因為此生於幻相,不應執著其葉而得果。于如幻手印、世間手印中,解脫果之道不可得。若由彼獲得清凈解脫大道,則住于見聞等手印自性。因為有貪著故無所住。一切佛陀亦周遍安住,于普賢自在境界中,執持一切智慧精華手印。無取捨的殊勝無上地,愚癡凡夫不知此義。此不觀一切、愚癡自性,迷亂法道清凈中不住。雖然以金汁可化銅為金,但金汁不能轉化為銅。此汁雖能成他果,然他義不能成此義。此不可比擬任何,故名大樂菩提佛母。如寶篋開啟,本住難以顯示。主宰三有而如實安住,圓滿殊勝等至自在。不須苦行,頓悟精要。彼苦行不能獲得佛道。律儀護持等是菩提之根,一切皆非唯是自證。以苦行道求義,如騎象尋象跡。不從內求內之自性,不從外求外之自性。二者不住無所住而住。最勝住處佛陀曼荼羅,一切唯是菩提心自性。不去任何地方亦不行往,不住境亦非住方。如是不可示此自證,于菩提心中即是真如。不去任何地方而住于自身。離作無為如虛空任運安住,豈是色相所能表示。離文字及脈絡,非所修習。
從普賢菩提心大鵬金翅鳥續中宣說菩提心尋求方法品第六。
接下來是英文翻譯:
From then on, the Bhagavan Samantabhadra Swayambhu proclaimed to his supreme retinue, who are inseparable from himself: Obscurations, the vessel world, and the subtle karmic obscurations of dharmas, arise due to dependent origination, their depth cannot be found. Even the collection of dharmas endowed with the three characteristics will be purified. The two terms of the two selflessnesses are primordially peaceful. In the continuity of compassion, sentient beings are not seen; sentient beings do not exist. Everything is the nature of equality, which is the body of Vajrasattva himself. In the non-dual Tathāgatagarbha, there is only one dharma nature. The defiled dharma nature cannot be altered by antidotes. Through the stability of samādhi, one is free from the object of meditation. Through the practice of the three prajñās, where could it be here? In the nature of all the mandalas of equality, self-arisen wisdom dances there. Not separate, in the state of oneness, causes and effects are pure. As if blessed by great compassion, everything becomes unsurpassed great enlightenment. Vows, diligence, taming, and immeasurable samādhis are delusions deceived by ignorant fools. Therefore, nothing is needed, no need to guard, no need to cultivate. No need to practice this, no need for anything else. Emptiness, selflessness, the self-aware primordial wisdom mind is the king of physicians that cures all diseases. By traversing the heavenly path, one cannot attain the path of enlightenment. The great medicine that primordially purifies the three poisons and five poisons, if the great medicine that naturally abides is not accomplished, those who abide on the path of deluded concepts, the lower vehicles, are all afflicted by the diseases of the three poisons and five poisons. The ground is primordially perfect, the path's destination is pure from the beginning, it is not something to be attained, there is nothing whatsoever to attain. It cannot be expressed in words, it is not the object of form, sound, smell, or touch. It is difficult to show and examine, not the slightest can be said. Not visualizing, not abiding, free from all thoughts, there is no path to be shown here, no singularity or plurality. The guide who is free from self and others is a treasure trove, the unique spontaneously accomplished sovereign vajra, the lord of all mandalas himself, even if the vast three realms are shaken, it is pure in the pure expanse of the self-arisen space. Lifeless, taking life, in the unique space of the expanse, the nature dances in the expanse of space. Killing all the three realms, the pure land of Akshobhya, whatever dharma path is practiced while seeing life as sin, the enlightenment of that dharma path will not be attained even at the end of the aeon, it is like searching for bird tracks.
From the Tantra of the Great Garuda of Bodhicitta, this is the fifth chapter on the absence of attainment.
At that time, the Bhagavan Vajrasattva and others gazed at the Bhagavan Samantabhadra Swayambhu and sat silently. The Bhagavan Samantabhadra Swayambhu himself proclaimed: The mandala of the body becomes the supreme mandala. Gathering everything in the Tathāgatagarbha, the nature is inherent. Offerings, praises, invocations, and mudrā recitations need not be cultivated in this mudrā body. Because this arises from illusory appearances, one should not grasp at its leaves and attain the fruit. In the illusory mudrās and worldly mudrās, the path of the fruit of liberation cannot be found. If through that one attains the great path of pure liberation, then one abides in the nature of mudrās such as seeing and hearing. Because there is attachment, there is no abiding. All the buddhas also pervasively abide in the state of Samantabhadra, holding all the mudrās of the essence of wisdom. The supreme state of non-acceptance and non-rejection, ignorant fools do not know this meaning. This non-observation of everything, the nature of ignorance itself, does not abide in the purity of the deluded dharma paths. Although copper can be transformed into gold with gold juice, gold juice cannot be transformed into copper. Although this juice can accomplish the result of others, the meaning of others cannot accomplish the meaning of this. This is incomparable to anything, therefore it is called the Mother of the Buddhas of Great Bliss Enlightenment. Like a treasure chest being opened, the natural state is difficult to show. Ruling the three existences, it abides as it is, perfect with the sovereignty of supreme meditative absorptions. No need for austerities, the essential point is instantaneous. Those austerities cannot attain the Buddha's path. Vows, guarding, etc. are the root of enlightenment, all are not, only self-awareness is. Seeking the meaning through the path of austerities is like riding an elephant to follow elephant tracks. Not seeking the inner nature from within, not seeking the outer nature from without. Not abiding in either, abiding in non-abiding. The supreme abode, the mandala of the buddhas, is solely the nature of bodhicitta. Not going anywhere, not proceeding anywhere, not abiding in objects, nor abiding in directions. This inexpressible self-awareness is suchness within bodhicitta. Not going anywhere, it abides in oneself. Free from activity, spontaneously abiding like space, how could it be indicated by form and shape? Free from letters and veins, it is not an object of meditation.
From the Tantra of the Great Garuda of Bodhicitta, this is the sixth chapter on the method of seeking bodhicitta.
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ཉིད་ལ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ།བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་འོད་འབར་དངོས་འབྱུང་བས།། ཐམས་ཅད་ཀུན་གཡོས་སྟོང་གསུམ་ལ་སོགས་གྲགས།། འབྱུང་བ་ལྔ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་ གཡོས།། གསུམ་ཤར་གསུམ་གྱིས་སྣ་ཚོགས་མ་ལུས་སྡུད།། དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་གསུམ་དུ་བསམ་ཡས་ཏེ།། ཡི་གེའི་འཁོར་ལོ་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱག་རྒྱར་བསྟན།། སྣ་ཚོགས་འདོད་ཡོན་མཆོག་ཏུ་རྨད་གྲགས པ།། བྱེད་པ་གཙོ་བོར་དམིགས་པ་དེ་ལ་འདུད།། མེད་ལ་ཡོད་པར་བརྟགས་པའི་རྟོགས་པའི་རྒྱུན།། བསྐལ་པར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་དཀའ་འཁྲུལ་པའི་ལམ།། བྱིས་པའི་ལམ་བཞིན་འབྲས་བུར་འགྱུར་བར དཀའ།། མཚན་མའི་ཡུལ་ལ་ཆགས་པས་ཡང་དག་དོན།། རྙེད་པའི་ཡུལ་མེད་ཆགས་ཕྱིར་ཆགས་ལ་གནས།། སྣང་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་འདི།། ཅིས་ཀྱང་བཤིག་ཏུ་མེད་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ།། འཁོར་ལོ་རབ བསྐོར་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་བཟླུམས།། གང་ཡང་མི་འབྱེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང།། མཉམ་ཉིད་སྙིང་པོ་རྟོག་པ་ལས་འདས་པས།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རྟོག་མི་བྱེད།། རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཡི་གེའི་རྣམ་པར ཞི།། དབྱིངས་ལ་དབྱིངས་ཀྱི་འོད་ནི་རྣམ་གསལ་བས།། ཡི་གེ་མིང་ཚིག་འདས་པའི་ཡི་གེ་མཆོག། སྟོང་གསུམ་རྒྱ་ཆད་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པར་དག། གང་ལའང་མི་གནས་སུས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་ཉིད།། གཞན་ནས་ཐོབ མེད་སྙིང་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད།། དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་གནས་པ་གྲོལ་བའི་ལམ།། ཡེ་སངས་རྒྱས་པས་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་མི་དགོས།། གདོད་ནས་བྱས་ཟིན་རྩོལ་བའི་ལས་མི་དགོས།། ལྷུན་རྫོགས་བདེ་བ་ཉིད་ལ་ཡེ་བཞུགས པས།། འབྲས་བུའི་ས་ཐོབ་མི་ལྟོས་རང་བཞིན་པ།། མཉམ་ཉིད་སྙིང་པོ་ངང་གི་ཇི་བཞིན་ལ།། བསྐྱེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་མི་དགོས་བསྐྱེད་མི་དགོས།། མི་གསུང་མཉམ་གཞག་གསང་སྔགས་བཟླས་པའི་གསུང།། མ་ཆགས པ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ་དང།། ཆགས་པ་ཉིད་ན་དེ་ལ་ཆགས་མེད་པ།། དེ་ནི་ཆགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སྟེ།། ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་གྲགས།། ཅི་ལའང་མི་གནས་བསམ་པ་ལས་འདས པ།། ཏིང་འཛིན་བདེ་བའི་རོ་ལ་ཆགས་པ་མེད།། གཞི་རྩ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་འདི།། ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་མཚན་མ་རིགས་རྒྱུད་མེད།། ཡོད་མེད་མཐའ་འདས དབུ་མ་ཡོད་མ་ཡིན།། ཕོ་མོ་མ་ཡིན་མ་ནིང་ཉིད་ཀྱང་མིན།། གང་ཡང་མ་ཡིན་གང་གི་མཐར་མི་གནས།། མཐར་ཡང་མི་གནས་ཡང་དག་མཐའ་ལས་འདས།། ཁྱུང་ཆེན་མཁའ་ལྡིང་བྱ་ལམ་རྗེས་མེད་འདྲ།། ཁྱུང་ཆེན གཤོག་རྒྱས་མཁའ་ལ་མི་ཆགས་ཚུལ།། བསོད་ནམས་རྫོགས་པའི་ཐིག་ལེར་རྒྱུ་འབྲས་མེད།། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་གསལ་བས།། རིགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གསལ་བ་བསྒོམ་མི དགོས།། མཆོག་གསུམ་ཆོས་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་བདག་ཡིན་པས།། སངས་རྒྱས་སྲས་ཚོགས་བཅས་ལ་ཕྱག་མི་འཚལ།། ཡེ་ཤེས་འབར་བའི་ཧོམ་ཁུང་བདག་གི་ཁར།། ཁམས་གསུམ་སྲིད་གསུམ་མ་ལུས་ཀུན བསྲེགས་པས།། ཕྲིན་ལས་རྣམ་བཞི་བསྲེག་པའི་ལས་མི་དགོས།། སྐྱེ་མེད་ཐིག་ལེས་འཁོར་བ་ཀུན་བསད་དེ།། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས་འཁོར་བ་ཀུན་སྦྱངས་ནས།། རྒྱུ་འབྲས་མེད་པའི་ངང་དུ་རོ་གཅིག པས།། གཉིས་མེད་སྦྱོར་བ་འདི་ལ་བྱ་མི་དགོས།། ཕྱོགས་བཅུར་རྒྱ་ཆད་སྟོང་གསུམ་ཡེ་ནས་མེད།། སྲིད་གསུམ་མ་ལུས་ཡེ་ནས་དག་པའི་ཞིང།། ཇི་བཞིན་བཙན་པའི་ཡེ་རྒྱས་ཀུན་ལ་བཏབ།། ཀུན་བཟང་བརྡལ བའི་ཞལ་བཟང་ཡངས་པ་ཡིན།། ཁམས་གསུམ་སྣོད་བཅུད་མ་ལུས་དུས་གཅིག་གསོལ།། འཁོར་བའི་མིང་མེད་དཔེ་མེད་ཆེན་པོས་བསྒྲལ།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་འཁྱིལ།། ཐམས་ཅད་ཀུན བསྒྲལ་གྲོལ་བའི་ལམ་གནས་པས།། གནས་སྦྱང་སྦྱོར་སྒྲོལ་ཕྲིན་ལས་བྱ་མི་དགོས།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། མ་ཧཱ་ཡོ་གའི་རྩོལ་བསྒྲུབ་ལ་ཚི་ཆད་དེ་བྱ་མི་དགོས་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན པའོ།།།།
好的,我會完整翻譯這段藏文,不會刪節。以下是簡體中文翻譯:
然後,世尊普賢自在王自己宣說:四十二明焰生起實相。一切普動,聞名三千世界等。地水火風空等一切普遍震動。三現三聚集無餘種種。明焰壇城三處不可思議。字輪壇城示現為手印。種種妙欲最為希有。主要所作所緣禮敬彼。無中計有之證悟相續,劫難證菩提,迷亂之道。如愚夫道,難得果報。貪著相狀境,不得真實義。無所得境,因貪著而住著。無顯現菩提心之明點,任運不壞金剛身。輪迴旋繞融入一明點,何者亦不分離大平等中。平等性之本質超越分別,身語意之本質不應觀察。自性光明安住字相。界中顯現界之光明,超越文字名句之殊勝文字。遍滿三千世界之空性清凈,不住任何亦即成就。他不能得之本質即是真如。如是而住解脫之道,本來覺悟不須成佛。本來成就不須作為精進。任運圓滿安住於樂,不觀果位自然而成。平等性之本質如實狀中,不須生起手印不須生起。不語等持密咒唸誦之語。于無著中極為貪著,于貪著中離於貪著。彼即是大貪慾之王,名為大貪慾。不住任何超越意念,不貪著禪定樂之味。無根本菩提心,是一切法之根本。無色無形無相無種姓,超越有無非中非有。非男非女亦非黃門,非任何亦不住任何邊。亦不住邊超越真實邊,如大鵬金翅鳥道無軌跡。大鵬展翅于空不著之理,福德圓滿明點無因果。自性任運成就光明壇城,種姓手印明顯不須修習。我即是三寶法身壇城,不禮佛菩薩眾會。智慧燃燒之護摩爐我口,燒盡三界三有無餘故,不須四事業燒施之業。無生明點殺盡輪迴,智慧之本凈化輪迴。于無因果境界一味故,無二瑜伽於此不須作為。十方周遍三千世界本不存在,三有無餘本來清凈剎土。任運加持普賢廣大之面。三界情器無餘同時享用,超越無比輪迴之大。佛與眾生融入大菩提,一切普度安住解脫道。不須修凈、瑜伽、事業。
普賢菩提心大鵬金翅鳥續中宣說,大瑜伽勤作精進有窮盡故不須作為品第七。
以下是英文翻譯:
Then, the Bhagavan Samantabhadra Swayambhu himself proclaimed: The forty-two blazing lights arise from the actual nature. All is universally moved, renowned in the trichiliocosm and so forth. The earth, water, fire, wind, space, and all universally tremble. The threefold appears and gathers all varieties without exception. The blazing maṇḍala is inconceivable in three ways. The wheel of letters, the maṇḍala, is shown as a mudrā. Various supreme sensual pleasures are most wondrous. The main object of activity is venerated. The continuum of realization imputing existence in non-existence, difficult to attain bodhi in an eon, the path of confusion. Like the path of fools, difficult to attain the result. Attached to the objects of characteristics, one does not attain the genuine meaning. The unobtainable object, due to attachment one abides in attachment. The bindu of bodhicitta without appearances, the indestructible vajra body naturally so. The wheel revolves and dissolves into a single bindu, not separating from anything in great equality. The essence of equality transcends concepts, the essence of body, speech, and mind should not be analyzed. The self-luminous nature rests in the form of letters. The light of the realm appears in the realm, the supreme letters beyond words and phrases. Pervading the trichiliocosm, emptiness is pure, not abiding in anything is accomplishment itself. The essence that cannot be obtained from others is suchness. Abiding in this way is the path of liberation, originally awakened, no need to achieve buddhahood. Primordially accomplished, no need for diligent action. Spontaneously perfect, primordially dwelling in bliss, not seeking to attain the fruition level, naturally so. In the state of the essence of equality, as it is, no need to generate the mudrā, no need to generate. Not speaking, resting in equanimity, the speech of secret mantra recitation. Extremely attached in non-attachment, detached in attachment itself. That is the great king of attachment, renowned as great attachment. Not abiding in anything, transcending thoughts, not attached to the taste of meditative bliss. This bodhicitta without root is the root of all phenomena. No color, no shape, no characteristics, no family traits, transcending existence, non-existence, not the middle, not existent. Not male, not female, not neuter either, not anything, not abiding in any extreme. Not even abiding in extremes, transcending true extremes, like the path of the great garuda, leaving no traces. The way the great garuda spreads its wings in the sky, unattached, the bindu of perfect merit, without cause and effect. The maṇḍala of self-arisen spontaneous presence, luminous, the mudrā of the family lineage clearly apparent, no need to cultivate. Being the maṇḍala of the dharmakāya of the Three Jewels, not paying homage to the assembly of buddhas and bodhisattvas. In the homa hearth of blazing wisdom, my own mouth, burning up without remainder the three realms and three existences, no need for the activity of burnt offerings of the four activities. The unborn bindu slays all of saṃsāra, the essence of wisdom purifies all of saṃsāra. In the state without cause and effect, of one taste, the non-dual yoga, no need for activity here. The trichiliocosm pervading the ten directions primordially does not exist, the pure land of the three existences without exception primordially pure. Sealed by the primordial seal of natural stability, the vast beautiful face of Samantabhadra. The environment and beings of the three realms without exception enjoyed simultaneously, liberated by the great incomparable saṃsāra. Buddhas and sentient beings dissolve into great bodhi, all completely liberated, abiding on the path of liberation. No need for purification, union, or enlightened activity.
From the Tantra of the Great Garuda of Bodhicitta, this is the seventh chapter teaching that the diligent practice of mahāyoga comes to an end, so it is unnecessary.
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། ཨེ་མ་ཧོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཙོ།། ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་མཛད་ཆེ་བའི་མཆོག། ཆོས་ཀྱི ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་དུ་གསོལ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པའི་དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གང་ཡང་ཤེས པར་མ་གྱུར་ཅིང།། ཅིའང་ཤེས་པ་མེད་པ་ནི།། རྣམ་པའི་དེ་བཞིན་མ་ཡིན་དེ་མ་ཡིན།། གཞན་ནས་ཡོད་འོང་མ་ཡིན་དེ་བཞིན་ཉིད།། ཡེ་ཤེས་མི་གནས་པའང་དེ་ཉིད་ཡུལ་ཡང་མེད།། རྟག་མཐའ་མི་རྟག་མཐའ གཉིས་འཇིག་པའི་ལམ།། མཐའ་མེད་མཐའ་ལ་དཔྱོད་པས་དབུས་མི་མཐོང།། བསམ་གཏན་བསམ་གཏན་གཉིས་ལ་འཇུག་པའང།། འབྱུང་འཇུག་ལས་སྒོ་གཞན་ཟད་ཅིག་ཆར་འཇུག། དབང་པོ བརྟུལ་པོ་མ་རབས་རིམ་གྱིས་འཇུག།དམ་པ་ཅིག་ཆར་དེ་བཞིན་ཉིད་གནས་པས།། རིམ་གྱིས་གནས་པ་སྒྲིབ་པ་ཆེན་པོར་གསུངས།། དུག་གི་རིགས་ཤེས་པས་ནི་དུག་མཐོང་ན།། ཟ་བར་མི་བྱེད་དེ་ཡིས་སྐྲག་པར་ བྱེད།། ཁོང་དུ་མི་གཏོང་ལྷན་ཅིག་གནས་མི་བྱེད།། ལྟ་ངན་ལ་སྤྱོད་ཞིབ་པའི་ཐེག་དམན་རྟགས།། ས་བཅུ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུའི་ལམ་སྤྱོད་པ།། རྒྱུ་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་མཉམ་ཉིད་མཆོག་གི་ལམ།། ཡེ་གྲོལ་མཉམ་གནས སྒྲོ་སྐུར་ཞི་བ་ཡི།། ཡེ་ནས་བྱར་མེད་འདི་ཡི་དོན་མཐོང་ན།། འཇུག་པར་མི་ནུས་འདི་ཡིས་སྐྲག་འགྱུར་ནས།། ཆུད་པར་མི་བྱེད་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་མི་བྱེད།། འདི་ལ་ལྟ་བ་བཟང་སྟེ་ཡེ་ཁྱབ་ཀུན་ལ་གདལ།། སྤྱོད པ་ཟབ་སྟེ་ཆུས་གདུངས་གླང་འཐུང་བཞིན།། ཅི་ལའང་མི་སྤྱོད་དེ་བཞིན་བདེ་བར་གནས། ཕྱི་དང་ནང་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡངས་པའི་མཁའ།། དུས་གསུམ་དུས་མེད་གཅིག་སྟེ་ཁྱད་པར་མེད།། སྔོན་མེད་ཕྱིས་མེད་གདོད ནས་དག་པ་ཡིན།། ལྟ་བས་བལྟར་མེད་ལྟ་བའི་ཚིག་ལས་འདས།། ཡིད་ཀྱིས་འཇོག་མེད་སྒོམ་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང།། གདོད་ནས་དག་པའི་བདུད་རྩི་དེ་ལྟར་གནས།། རྣམ་རྟོག་འཁོར་བ་བཅད་པ་དེ་ཡི་ལས།། རྒྱུ འབྲས་རོ་གཅིག་མཉམ་གནས་མཆོག་ཏུ་གནས།། གང་ནའང་མི་གནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་གནས།། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་མ་བྱུང་སྐྱེ་ཤི་མེད།། རང་བཞིན་འོད་གསལ་བདུད་རྩི་ཆེན་པོ་འདི།། སུ་ཡིས་རྟོགས་པས་དངོས གྲུབ་ཆེན་པོར་གསུངས།། མཆོག་གི་དངོས་ལ་མཆོག་གྱུར་གང་གནས་པ།། རྒྱལ་མཆོག་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དངོས་གྲུབ་པས།། ལྷ་ཀླུ་མཐུ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་འཕྲོག་ཏུ་མེད།། འཇིག་རྟེན་འདས་ནས་འཇིག་རྟེན་འདི ཉིད་ཀྱི།། དགོས་པ་ཐམས་ཅད་འདི་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར།། འཇིག་རྟེན་དངོས་གྲུབ་ལ་སོགས་ཅི་རུ་རུང།། དངོས་གྲུབ་གཞན་ལ་བདུད་རྩི་མེད་པར་གྲགས།། སྟོན་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་བཤད་པས ཀྱང།། དངོས་གྲུབ་འདི་ནི་སྟེར་བར་སྟོན་མི་དཔྱོད།། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལའང་འདི་ནི་མངའ་བ་མེད།། དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་ནི་སྟེར་མི་སྤྱོད།། བསམ་གཏན་བརྗོད་མེད་མཆོག་གི་བདུད་རྩི་འདི།། ཕལ གྱིས་མི་ཐོབ་རིས་སུ་ཆད་མེད་དེ།། རྣམ་པ་ཅན་ལ་ཤིན་ཏུ་གསང་བར་འགྱུར།། བལྟ་ཡང་མི་དགོས་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་གྲགས།། ཅི་སྤྱོད་མི་རྟོག་སྐྱེ་བ་འདི་ཡི་དོན།། ཉམ་ང་སྐྱོན་གྱིས་མི་སྒྲིབ་འདི་ཡི་ལམ།། གཙང་སྨེའི བློ་རྟོག་བོར་ནས་དོན་ལ་བསྙེགས།། མ་སྲིང་ཀུན་སྦྱར་མཚམས་མེད་ཀུན་སྤྱོད་ཅིང།། ཆ་ཤས་ཕྲ་བའང་མ་རིག་ཉན་ཐོས་ནི།། ཤིན་ཏུ་གསང་བ་འདི་ནི་དམ་ཚིག་མཆོག། ཆུ་སྲིན་རྫས་འཛིན་ཚུལ་དུ་མི་གཏོང ན།། ཁྱད་པར་གྱུར་པའི་བདུད་རྩི་མཆོག་ཉིད་གྲུབ།། བྱས་ཟིན་བདེ་བ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡི།། ཉེ་ལམ་བདེ་རྫོགས་ལྷུན་གྲུབ་པ་ཡིས།། བློ་འཆལ་འདི་ལྟར་དོན་ལ་མི་སྤྱོད་པ།། མཆིང་བུ་བྱི་དོར་བྱས ཀྱང་རིན་ཆེན་མིན།། སོལ་བ་སྒེག་པར་བྱས་ཀྱང་ཙནྡན་མིན།། སེང་གེའི་སྐད་ཀྱིས་གཞན་ཟིལ་གནོན་པ་དང།། ནམ་མཁའི་ཁམས་ནས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་བཞིན།། མ་མནན་མ་བྱུང་ངང་གིས་རང་བཞིན འབྱུང།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་དང། ཞུགས་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་དང།། བདུད་རྩི་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།།།། 好的,我會完整翻譯這段藏文,不會刪節。以下是簡體中文翻譯:
然後,世尊金剛薩埵對世尊普賢王如是說:啊呀,如來之主!斷除一切疑惑之大者!法之法性即是真如,祈請世尊宣說。
然後,世尊普賢王自在與勇士金剛持無二而說:凡所未知,亦無所知,相狀非如是亦非不如是。他處不來,即是真如。智慧無住,彼亦無境。常邊無常邊,二者毀滅之道。無邊思維邊,不見中道。入于禪定二者,生起門戶他者同時進入。根鈍劣者次第進入,聖者同時安住真如。次第安住說為大障。了知毒類見毒時,不食彼而生畏懼。不納于腹,不與共處。惡見行為細小乘相。行於十地十度之道,因果任運平等勝道。本來解脫平等安住,離增損寂靜。本無所作見此義時,不能進入因此畏懼。不能通達,不與共行。於此見解善,普遍一切。行為甚深,如飲水之象。不行一切,如是安樂住。無內外廣大智慧虛空,三時無時為一無別。本無前後,從始清凈。見無所見,超越見之言詞。心不可得,大禪定之界。本來清凈甘露如是安住。斷除分別輪迴之業,因果一味殊勝安住。不住一切,唯住菩提心。不從因緣生,無生無死。自性光明大甘露,誰能證悟說為大成就。住于殊勝事中之殊勝,勝王任運成就者。天龍大力不能奪取。超越世間此世間,一切所需從此而生。世間成就等隨意,他成就中無甘露。善巧方便之導師所說,思維此成就不應授予。佛陀自身亦無此德,是故佛陀亦不應授予。此不可言說殊勝禪定甘露,凡夫不得無有差別。于有相者極為秘密,觀視亦無需,名為勝觀。隨意行持無分別,此即一生之義。怖畏過患不能障蔽,此即道路。斷除豬狗分別心,專注于義。合一切母女,行一切無間。細小支分亦不知之聲聞,此乃最極秘密誓言。若不如龍女持物之理,即成殊勝甘露自在。已作安樂任運成就,近道安樂圓滿任運。愚癡如是于義不行,猶如棄瓔珞取牛糞非寶。薪柴裝飾亦非檀香。獅吼震懾他眾生,虛空界中一切出生。不壓不生任運自然。
普賢菩提心大鵬金翅鳥續中宣說,大乘道之方便,入道無過失,示甘露品第八。
以下是英文翻譯:
Then the Bhagavan Vajrasattva said to the Bhagavan Samantabhadra: Aho! Lord of the Tathagatas! Great one who cuts through all doubts! The dharma-nature of phenomena is suchness, please teach us, Bhagavan.
Then the Bhagavan Samantabhadra, inseparable from the hero Vajradhara, spoke: Whatever is not known, and nothing is known, appearances are neither so nor not so. It does not come from elsewhere, it is suchness. Wisdom does not abide, it too has no object. The extremes of permanence and impermanence, the path of destruction of the two. Contemplating the extreme of no extremes, the middle is not seen. Entering into the two meditative concentrations, the doors of arising and others enter simultaneously. The dull-witted and inferior enter gradually, the noble ones simultaneously abide in suchness. Gradual abiding is taught to be a great obscuration. Knowing the types of poison, when poison is seen, one does not consume it and becomes afraid. One does not ingest it, does not dwell together with it. The subtle signs of the small vehicle are wrong views and conduct. Practicing the path of the ten grounds and ten perfections, the supreme path of equality of effortless cause and effect. Primordially liberated, equally abiding, free from exaggeration and denigration, peaceful. Primordially nothing to be done, when seeing this meaning, one cannot enter, thus becomes afraid. One cannot penetrate it, does not accompany it. The view of this is excellent, pervading everything. The conduct is profound, like an elephant drinking water. Not engaging in anything, thus dwelling in bliss. No inside, no outside, the expanse of vast wisdom space, the three times are timeless, one without distinction. Primordially without before or after, pure from the beginning. Seeing, there is nothing to see, transcending the words of views. The mind cannot be found, the sphere of great meditation. The nectar of primordial purity thus abides. Cutting off the karma of conceptual samsara, the supreme abiding in the single taste of cause and effect. Not abiding in anything, abiding only in bodhicitta. Not arisen from causes and conditions, no birth, no death. The self-luminous great nectar, whoever realizes it is said to attain great accomplishment. Abiding in the supreme among the supreme, the supreme king naturally accomplished. The gods and nagas of great power cannot steal it. Transcending the world, in this very world, all needs arise from this. The accomplishments of the world and so forth, as one wishes, in other accomplishments, nectar is absent. As taught by the teacher skilled in means, contemplating not bestowing this accomplishment. Even the Buddha himself does not possess this, therefore even the Buddha should not bestow it. This supreme meditative nectar beyond expression, ordinary beings do not attain it, without distinction. For those with characteristics, it is extremely secret, there is no need to look at it, renowned as the supreme view. Practicing effortlessly without conception, this is the meaning of this one life. The fears and faults cannot obscure it, this is the path. Abandoning the conceptions of pigs and dogs, focusing on the meaning. Uniting with all mothers and sisters, engaging in all non-virtuous conduct. Even the minute parts unknown to the sravakas, this is the supreme secret samaya. If one does not release it like a naga-daughter holding a substance, the supreme nectar itself is accomplished. The bliss already done is spontaneously accomplished, the swift path blissfully perfect and spontaneous. The deluded minds not practicing the meaning in this way, like discarding a necklace and taking cow dung, it is not a jewel. Decorating firewood, it is not sandalwood. Like a lion's roar overwhelming others, arising everything from the realm of space. Without suppression or occurrence, naturally arising.
From the Tantra of the Great Garuda of Bodhicitta, this is the eighth chapter teaching the method for entering the Mahayana, the flawlessness of those who have entered, and the nectar.
དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་བརྗོད་པ།སྐྱེ་བོ་མོས་པའི་ཉོན་མོངས་དེ་ཉིད་ནི།། སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པ་རང་སྨྲ་ཞིང།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན།། གཞན་ན་མེད་དེ་དེ་ ཉིད་དེ་ལྟའི་ངང།། སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད།། གཅིག་མིན་ཐ་དད་མིན་ཏེ་བརྟག་པར་དཀའ།། ཉོན་མོངས་ལྔ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ལམ།། གཞན་གྱིས་མ་བསླད་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་ཡིན།། ཤེས རབ་ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་ཐབས་བསམ་ཡས།། ཅིའང་མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་སྐུ།། ངོ་མཚར་རྨད་བྱུང་ཨེ་མ་ཧོ་ཁྱད་པར་ཅན།། ཉིད་ལ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་དོན་བཤད་པ།། སེམས་ཅན་དོན་དུ་མ་གསུངས སངས་རྒྱས་ཅིར་བསྟན་ཏོ།། ཨེ་མ་ཧོ་སངས་རྒྱས་དམ་པ་ཉིད་ལ་རོལ་པས་ཀྱང།། ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས་འདི་གཏད་མི་བྱ།། རྟག་པ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པར་རོལ་པ་ཆེ།། འདི་ལ་གནས་པའི་སྐལ་ལྡན་ལེགས་པ ཆེ།། འདི་ལ་སྤྱོད་པའི་སྐལ་ལྡན་སྤྱོད་པ་བཟང།། འདི་ལ་བལྟ་བའི་སྐལ་ལྡན་བལྟ་བ་བཟང།། འདི་ལ་གནས་པའི་སྐལ་ལྡན་འདུག་ས་བཟང།། ལམ་འདིར་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམས་རྫོགས།། ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་ས རྣམས་ཡེ་ནས་དག།འདུག་སར་འདུག་པས་སངས་རྒྱས་ས་ལ་གནས།། གར་དུའང་མ་ཕྱིན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངང།། ཉེ་ལམ་འདི་ལས་བདེ་བའི་ཉེ་བ་མེད།། གང་ཡང་མ་བསྒྲུབས་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད།། རེ་མཛེས་ ངོ་མཚར་ཆེ་བའི་གནས་ཆེན་འདི།། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སྐལ་ལྡན་ཉག་གཅིག་ལས།། སུས་ཀྱང་འདི་ཉིད་རིག་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར།། ཉིད་ལ་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ངོ་མཚར་ཆེ།། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྒྱས་པའི སྒོ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྟན་པར་དཀའ་བ་དང། ཉིད་ལ་ངོམས་པའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆེན་པོ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་བཤད་པས་མཉེས པར་གྱུར་ཏོ།། མཉེས་ནས་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་པོ་ལ་བསྟོད་པ། དཔལ་གྱི་སྐུ་མངའ་བཅོམ་ལྡན་ཉག་གཅིག་གཙོ།། བཟང་པོ་བླ་མེད་ཆེན་པོའི་དོན་མཛད་པ།། དོན་ཆེན་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན།། ཉིད་ཀྱིས་ཉིད ལ་བཤད་བྱས་རེ་མཛེས་མཆོག།ཡང་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་ཉིད་གསུངས་པ།། ཡང་དག་ཉིད་ལ་སྣང་བའི་མཆོག་གི་དོན།། རྒྱལ་བ་ཐུབ་པ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་ཀྱང་འཚལ།། དཔའ་བོ་ཐར་ལམ་སྟོན་ མཛད་ཁྱོད་ཉིད་ལ།། ཡང་ནས་ཡང་དུ་འདུད་ཅིང་ཕྱག་ཀྱང་འཚལ།། ཨེ་མ་ཧོ་རེ་མཛེས་ངོ་མཚར་ཆེ་བའི་དོན།། སངས་རྒྱས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་བདག་མེད་ཆོས།། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཟད་རྣམ་གྲོལ་དག་པའི་སྐུ།། ཟླ རྒྱས་སྐུ་འདྲའི་སྐུ་ལ་འདུད་པར་བགྱིད།། དམ་ཆོས་བདག་མེད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས།། དཔལ་གྱི་ཐུགས་ལས་གསུང་དུ་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་པ་ཡི།། དྲི་མེད་གསུང་མཆོག་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་ཀྱང་འཚལ།། འདི་འཆང་ཀློག དང་ཁ་ཏོན་སེམས་པ་ཡི།། རྒྱལ་སྲས་འཁོར་བཅས་གང་ཡང་འདི་འཛིན་པའི།། སྐལ་ལྡན་ཉག་གཅིག་དེ་ལ་བཞིན་ཕྱག་འཚལ།། དེ་རྗེས་བལྟ་ཞིང་དེ་བཞིན་གང་འཆང་བའི།། མ་རབས་ཐ་མལ་པ་ལ་སངས་རྒྱས སུ།། བལྟ་ཞིང་བལྟ་ཞིང་དེ་བཞིན་ཕྱག་ཀྱང་འཚལ།། འདི་ལ་གང་མོས་ཁཱ་དང་ཁྱི་ལ་སོགས།། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་ཀུན་ལས་འཕགས།། འཕགས་རྒྱལ་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ནི་དེ་བཞིན་བཞིན་ཕྱག་འཚལ།། མཆོག གསུམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ།། ཁྱད་པར་བསྟོད་པ་རེ་མཛེས་དོན་དང་ལྡན།། དེ་ནས་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་པོ་ལ་གཏད་པ།། ཆོས་འཕགས་ཆོས་རྒྱལ་བླ་མེད་སྙིང་པོ་འདི།། ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པའི་ཁྱད་པར་མཛེས་པས ན།། ཐུགས་ཀྱི་གཟེར་བསྐྱེད་དམ་ལ་རྣམས་ཀྱི་དོན།། ཡང་དག་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཡེ་ནས་གནས།། སངས་རྒྱས་ས་ལ་རྟག་པར་བཞུགས་པ་ཡི།། ལྷུན་གྲུབ་མཆོག་ལ་འདི་ཡིས་བཞག་པར་བྱས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ག བུ་ཀློང་ཆེན་དུ།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མ་ལུས་བསྲེལ་ཏེ་ཞོག། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། བདག་པོ་ལ་བསྟོད་པ་དང། ཆོས་ལ་བསྟོད་པ་དང། དེ་འཛིན་པ་ལ་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་བསྟོད་པ ་དང།་
好的,我會完整翻譯這段藏文,不會刪節。以下是簡體中文翻譯:
然後,世尊普賢王自在對自己說:眾生迷惑的煩惱,即是心的戒律,自己說一切法的真如也即是它。除此之外別無他物,就在如是狀中,眾生與佛陀二者的本性,非一非異難以思議。五種煩惱即是大菩提道,不為他欺如是而已。般若無方便,般若方便不可思議。一切皆非一切之身,稀有奇特啊希奇殊勝!對自己以自己如實說義,為利眾生未曾宣說佛陀何以示現?啊呀,佛陀自在遊戲中,亦不應傳授此希奇法。證悟大常具大遊戲,安住此中有大福德。行持此法有大福德,觀照此義有大福德。安住此中有大福德,行於此道眾生圓滿。十度諸地本來清凈,住于所住即住佛地。不去何處如實自性,此近道無樂勝於此。不須成就果之自性,希奇稀有此大境界!唯有具緣大士能知,是故自示自己希奇。大廣續王之殊勝門,普賢菩提心大鵬金翅鳥續中,宣說法性義難示,自滿品第九。
然後世尊大續義宣說已歡喜。歡喜已讚歎續王:具德身尊唯一主宰,無上善大義成就者。大義殊勝續義寶,自己對自己宣說希奇殊勝。以真實說真實義,于真實現前之殊勝義。佛陀善逝我亦頂禮,勇士示解脫道之尊。一再恭敬亦復頂禮,啊呀希奇稀有大義。非佛所說無我之法,因果二盡解脫凈身。月圓之身我禮尊身,無我清凈正法寶藏。從尊心中善說諸法,我亦頂禮無垢殊勝語。持誦讀誦憶念思維,諸佛子眾亦持此法。唯一具緣我亦頂禮,隨學隨持亦復如是。視彼惡劣凡夫為佛,觀視觀視亦復頂禮。於此歡喜豬狗等眾,彼亦成佛超諸眾生。聖眾于彼如實頂禮,於三殊勝中之殊勝王。以殊勝讚歎希奇義。然後付囑于續王尊。殊勝正法無上精華,周遍一切殊妙莊嚴。為利諸天發起心要,如實宣說安住其中。恒時安住于佛陀地,此即安置殊勝任運。于菩提心大界虛空,周遍安置一切佛眾。
普賢菩提心大鵬金翅鳥續中,讚歎續王,讚歎正法,持法者以三殊勝方式讚歎。
以下是英文翻譯:
Then the Bhagavan Samantabhadra said to himself: The delusions and afflictions of sentient beings are the discipline of the mind. It is said that the suchness of all phenomena is also just that. Apart from that there is nothing else. Just in that state, the nature of sentient beings and buddhas is neither one nor different, difficult to fathom. The five afflictions themselves are the path of great enlightenment. Not deceived by others, it is just like that. Wisdom without skillful means, wisdom with inconceivable skillful means. Nothing whatsoever is the body of everything. How wondrous and marvelous! Speaking the true meaning to oneself by oneself, not teaching for the sake of sentient beings, why does the Buddha appear? Aho! Even in the play of the Buddha's self-mastery, this wondrous Dharma should not be transmitted. Realizing the great permanence, the great play, dwelling in this is of great merit. Practicing this Dharma is of great merit, beholding this meaning is of great merit. Dwelling in this is of great merit. Beings who travel this path are perfect. The ten perfections and stages are primordially pure. Dwelling in the dwelling place, one dwells on the buddha ground. Not going anywhere, just in the state of suchness, there is no bliss greater than this swift path. The nature of the result is attained without accomplishment. How marvelous and wondrous, this great state! Only the fortunate great beings can know this. Therefore, the self shows itself in a marvelous way. The supreme door of the great extensive king of tantras.
In the Tantra of the Great Garuda of Bodhicitta, it is difficult to teach the meaning of the dharma-nature. Chapter nine on self-satisfaction.
Then the Bhagavan, having taught the meaning of the great tantra, was delighted. Being delighted, he praised the king of tantras: The glorious embodiment of qualities, the sole sovereign lord, accomplishing the meaning of the unsurpassed great goodness. The jewel of the meaning of the great and sublime tantra, marvelously and excellently taught by yourself to yourself. Speaking the true meaning with truth, the sublime meaning appearing to the truth itself. I pay homage to you, the Buddha, the Sugata. The hero, the teacher of the path of liberation. Again and again I pay respect and homage. Aho! The great meaning, marvelous and wondrous! The selfless Dharma not taught by the Buddha, the pure body of liberation where both cause and effect are exhausted. I pay homage to the body like the full moon. The sublime Dharma of selflessness and complete purity, well proclaimed as speech from the heart of the glorious one. I also pay homage to your stainless supreme speech. Those who hold, recite, read, memorize and contemplate this, and the bodhisattvas and their retinues who uphold this Dharma, to those sole fortunate ones I also pay homage. Emulating and upholding in the same way, I view even the base common people as buddhas. Beholding again and again, I pay homage in the same way. Even pigs, dogs and others who delight in this become buddhas, transcending all beings. I pay homage to them, the noble ones, in the same way. To the king of the supreme among the three supremes, I offer this praise adorned with sublime distinctions, endowed with marvelous meaning.
Then entrusting it to the lord of tantras: This sublime, unsurpassed essence of the supreme Dharma, with its all-pervasive sublime adornments, for the sake of the gods, giving rise to the essential point of mind, I have genuinely taught, primordially dwelling in that. Always dwelling on the buddha ground, I have placed this in the supreme spontaneous presence. In the great expanse, the sphere of bodhicitta, I have suffused and placed all buddhas and sentient beings without exception.
In the Tantra of the Great Garuda of Bodhicitta, praising the lord of tantras, praising the Dharma, and praising the upholders of the Dharma in the manner of the three supreme ones.
Gpb008.010
རྒྱུད་གཏད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། རྒྱས་པ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་རྫོགས་སོ།།།།
第十品 付囑續
《廣大菩提心大鵬續》圓滿。
由尊者獅子與毗盧遮那翻譯。