035.859.046.008金剛橛密意身續 c3.5s

Ngb.Pt.734 : རྡོ་རྗེ་ཕུར་པའི་ཐུགས་གསང་བ་སྐུའི་རྒྱུད།

texts.thdl.org/catalog/ngb/pt/734/pages

196གསང་བའི་དོན་དང་མི་ལྡན་པར། །ལ་ལ་མཁས་འདོད་དྲེགས་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན། །རང་གི་ལྟ་བ་ཡང་རབ་ཐོབ་འདོད་དེ། །གཏི་མུག་དབང་གིས་བག་ཟོན་མ་ཆགས་པར། །དྲན་འདོད་ཡས་བཞག་བཙན་ཐབས་དྲེགས་པ་ཡིས། །བདག་ལས་གཞན་མེད་དཔེ་ཟླས་འཕགས་འདོད་པ། །གཞན་ལ་བརྙས་འདོད་བདག་ཉིད་ལྷར་བསྒོམས་ཀྱང་། །མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེ་ལས་འགལ་བའི་ཕྱིར། །ལྟ་སྤྱོད་ཡ་ཆབ་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་འགྱུར། །མཐོ་དམན་རློམ་སེམས་དབང་སྒྱུར་མཉམ་པའི་ཐུགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པའི་དོན་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ལས་ཀྱི་མཐའ་གང་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ།དཔེར་ན་ཞིང་པས་ལོར་བཏབ་པའི། །ཐ་མ་སྔ་རྩ་མ་བྱས་ན། །འབྲས་བུ་ཐ་ཡ་ཁྱེར་བ་བཞིན། །རྣལ་འབྱོར་ལྟ་སྤྱོད་དམ་ཚིག་དབང་། །ཉན་བསམ་ལས་ཀྱི་མཐའ་མ་མྲ །མི་སྒོམ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་གལ་ཆེ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། རང་གསང་ཐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི། །མ་བསྟན་པ་རུ་ཤེས་མི་སྲིད། །ཡང་དག་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ནི། །མ་བསམ་བར་དུ་རྟོགས་མི་སྲིད། །ཡང་དག་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་འདི། །མ་བསྒོམས་བར་དུ་འགྲུབ་མི་སྲིད། །བསྒོམས་ན་འབྲས་བུ་ཐག་མི་རིང་། །དགོས་པ་དམ་པ་ཀུན་འདུས་ལ། །འཇུག་པའི་གཙོར་ནི་197༄༅། །བསམ་གཏན་ཏེ། །འཁོར་ལོ་དབང་བསྐུར་ཇི་བཞིན་དུ། །ཆོས་ཀུན་དབང་བསྐུར་བསམ་གཏན་ཡིན། །གལ་ཏེ་བསམ་གཏན་འདི་མེད་ན། །རྒྱ་མཚོ་འཇིངས་ཀྱི་ཕ་བོང་ལྟར། །དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྒོ་སྤྱོད་ཀྱང་། །དོན་མེད་སྙིང་པོ་སྐམས་པ་ཡིན། །བསྒྲུབ་པའི་གཙོར་ནི་ཏིང་འཛིན་པས། །ཏིང་འཛིན་འདི་ཡིས་བྱེད་པར་འགྱུར། །མུན་ལས་སྣང་བྱུང་དེ་བཞིན་དུ། །འགྱུར་བ་གསེར་འགྱུར་སྨནགྱི་ཚུལ། །རྫོགས་པའི་དབང་སྒྱུར་ཏིང་འཛིན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ།

這是對藏文文字的直譯: 金剛橛的心密身續。 不具備秘密的意義,有些人自認為精通而傲慢自大。想要獲得最高的見解,但由於愚昧而不加警惕。想要記住的隨意放置,用蠻橫傲慢的方式。認為除了自己之外別無他人,想要超越比喻。想要蔑視他人,雖然觀想自己為神,但因為違背大平等王,見解和行為不一致而成為魔業。高低的傲慢心被平等心所控制。 問:具有菩提心橛意義的瑜伽士,其行為的界限是什麼? 答:比如農夫種地,如果最後不除草,果實就會被帶走。瑜伽士的見解、行為、誓言和灌頂,如果不聽聞、思考、修行到最後,也是如此。 問:為什麼菩提心橛中三種智慧很重要? 答:自己秘密方便的果實,不教授就不可能知道。真實義的本質,不思考就不可能領悟。真實決定的果實,不修行就不可能成就。如果修行,果實就不遠。包含一切殊勝所需,入門的主要是禪定。如同輪王灌頂一樣,一切法的灌頂就是禪定。如果沒有這個禪定,就像大海中的巖石,雖然有無量的門行,但也是無意義的乾枯。修行的主要是三摩地,由這個三摩地來做。就像從黑暗中出現光明一樣,如同點金術的藥,圓滿的自在就是三摩地。

།གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པའི་དོན་བསྒོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བའི་གནས་ཇི་ལྟ་བར་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། རྣམ་པར་མི་རྟོགས་དོན་ཚོལ་ན། །གཅིག་པུ་དབེན་པའི་ས་བཟུང་སྟེ། །བར་ཆད་རྣམ་གསུམ་མེད་པའི་གནས། །རྙེད་ནས་གཅིག་པུར་གནས་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་ལེན་འདོད་པས། །གཅིག་པུ་སེང་གེ་བཞིན་དུ་གནས། །གཡེང་བའི་ཡུལ་རྣམས་ཐག་བཅད་དེ། །འབྲེལ་ཡུལ་དཔག་ཚད་དུ་མས་བཤུགས། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་མེ་ལོང་བལྷའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལས་ནི་ཇི་ལྟར་བྱས་ལ་འཇུག་ཅེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། ཟབ་དོན་འཇུག་པའི་སྔོན་ལོགས་སུ། །ཐེ་ཚོམ་གཡེངས་མ་ཐག་བཅད་དེ། །སྡིག་བཤགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། །རྣལ་འབྱོར་ཚོགས་ཀྱི་བསོད་198ནམས་དཔུང་། །ཕྱིས་ནས་འགྱོད་པ་མེད་པར་བྱ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྒོམ་འདོད་ན། །ངེས་དང་ཉམས་ལྡན་གནས་བསྟེན་པ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་དོན་དམ་པར་བསྒོམ་དུ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་དེ་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། འཁོར་བ་རྣམས་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྐུ་སྟེ་མཚན་མེད་ནམ་མཁའི་ཀློང་། །གང་ཡང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་འདི་ལ་ཅི་ཡང་མེད། །མི་བསྒོམ་བསྒོམ་དུ་རྡུལ་ཡང་མེད་དེ་ཅི་ཞིག་བསྒོམ། །བསྒོམ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཡི་དོན་མི་རྟོགས་ཏེ་ཀློང་ལས་ཉམས། །དྲང་སྲོང་སྒོམ་འདོད་པས་ནི་ཡུལ་ལ་དཔྱད་མི་བྱ། །སྒོམ་མེད་ཡུལ་ལམ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ནི། །དེ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་རྙེག་འདྲ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པའི་མཆོག །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དམིགས་སུ་མེད། །ང་ཡི་ལུགས་སུ་སྦྱོར་བ་ལས། །བྱང་ཆུབ་མེད་ཅིང་བསྒོམ་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ།

這是對藏文文字的直譯: 問:修習菩提心橛意義的瑜伽士應該如何安住? 答:如果尋求無分別的意義,應該選擇一個獨居的地方,找到沒有三種障礙的處所,獨自安住。想要修習這個的人,應該像獅子一樣獨自安住。切斷散亂的境界,遠離相關的境界多由旬。然後擦亮心的明鏡。 問:想要修習菩提心橛的瑜伽士,應該如何進行前行? 答:在進入甚深意義之前,應該切斷懷疑和散亂,懺悔罪業,發菩提心,積累瑜伽士的福德資糧,之後不要後悔。如果想修無分別,應該依止確定和有經驗的處所,了知自己的本性。 問:菩提心橛在勝義中無法修習是什麼意思? 答:輪迴即是普賢身,無相虛空界。在這大圓滿中沒有任何可修的。無修之修連微塵也沒有,修什麼呢?想要修習的人不瞭解這個意義,就離開了界。想要修習的仙人不應觀察對境。無修的對境或所緣,就像海市蜃樓尋找水一樣。一切大菩薩修習的最高境界,本性中無所緣。在我的傳統中,從修習中沒有菩提,也沒有修習。

།གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་ལམ་བསྒོམས་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མི་ཤེས་པར། །བསམ་མེད་ངང་དུ་གང་འཇོག་པ། །བུས་པ་དེ་ནི་བླུན་པ་སྟེ། །མུན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཉིད་དུ་འགྱུར། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དོན་ཤེས་ན། །བསམ་མེད་ངང་དུ་གང་འཇོག་པ། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་199༄༅། །འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་ཆོས་ཉིད་ལ་བསྒོམ་དུ་ཡོད་པ་ལ། རྣལ་འབྱོར་པས་མི་སྒོམ་པ་ཅི་ཞིག་ལགས་ཞེ་ན། །བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་ཉིད་བསམ་དུ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ཆེ། །ནམ་མཁའི་བསམ་པ་དེ་དག་ཀུན་དང་བྲལ། །ནམ་མཁའི་དམིགས་པར་ཡང་ནི་དམིགས་སུ་མེད། །སེམས་དང་ཆོས་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པས། །བསྒོམ་པའི་ཚེ་ན་ཅི་ཡང་མི་བསྒོམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་བསྒོམས་ན་སྐྱོན་ཅི་མཆིས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། མ་བཅོས་བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ཉིད། །བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བསྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པ་སྟེ། །ཏིང་འཛིན་ཞེས་ནི་གདགས་སུ་མེད། །བསྒོམས་ཀྱང་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ལ། །དེ་བཞིན་མ་བཅོས་སྟོར་བ་མེད། །བསྒོམ་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཅིར་སྣང་བ། །བསྒོམས་ན་དེ་ཡི་ངང་མི་གནས། །དེ་བས་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །བརྟགས་ན་མེད་ལ་བཞག་ན་ལེགས་པ་འབྱུང་། །བསྒོམས་ན་མཚན་དང་དཔེ་བཞིན་དེ་ལ་རྟོག་པ་སྐྱེ། །དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་གནས་པར་བརྟག་པར་དཀའ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་ནི་མི་བསྒོམ་པར་བཞག་པ་ལགས་སམ་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། བསྒོམ་པའི་ཡུལ་མེད་དེ་ལ་བསྒོམ་པའི་གནས། །བསྒོམ་ཆགས་བདེ་བ་བདག་འཛིན་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །བསྒོམ་པའི་གནས་མེད་200དགཏུ་རབ་རྟོགས་ན། །བསྒོམས་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་ཆོས་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་བསྒོམས་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་པ་ལགས་ན་བསྒོམ་པ་ཉིད་ནི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། མ་སྐྱེས་པ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ངོ་བོ་མེད་དེ་བསྒོམ་པ་མེད། །ནམ་མཁའི་ཚུལ་དུ་རབ་འབྱོར་བས། །དངོས་གྲུབ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་གསུངས་སོ།

這是對藏文文字的直譯: 問:修習菩提心橛的道路,是否會變成金剛般堅固? 答:不瞭解不可思議的,而安住于無念狀態中的人,是愚蠢的,會變成黑暗的處所。如果瞭解不可思議的意義,而安住于無念狀態中的人,那就是一切智,會生起無量功德。 問:在法性中可以修習菩提心橛,為什麼瑜伽士不修? 答:法性不可思議,如大虛空。虛空的思維遠離一切。虛空的所緣也無法緣取。心和法都是無有,所以修習時什麼也不修。 問:修習菩提心橛有什麼過失? 答:未經加工的菩提即是如來藏。在不可修的法性中,修習是無所緣的。不能安立為三摩地。雖然修習也不能獲得,同樣未經加工也不會失去。各種修法所顯現的,如果修習就不會安住其中。因此是凡夫的行境。觀察則無,安住則生善。如果修習,就會像相好一樣產生分別。無所緣境難以安住。 問:那麼菩提心橛是不修而安住嗎? 答:無有修習的對境,那裡是修習的處所。執著修習的快樂是我執的痛苦。如果完全了悟無修習處所,即使修習也無過失,如同法界虛空。 問:如果修習菩提心橛也無過失,那應該如何修習? 答:對於未生的諸法,無有本性故無可修。如同虛空般善巧,一切悉地廣為人知。

།གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་ལས་དང་པོའི་རྣ་འབྱོར་པས་བློས་ཇི་ལྟར་བཞགཅེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དྲན་པ་ལ། །ཡིད་ཀྱི་དམིགས་པ་རྒྱུན་ཆད་ནས། །བྱུང་ཚོར་ཆད་པའི་མཐའ་སྤངས་ཏེ། །ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ནི། །བརྗོད་མེད་རྒྱུན་གྱི་ཆད་པར་དམིགས། །དོན་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོར་པར། །བརྗོད་མེད་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པའི་མཆོག །ཡང་དག་དོན་གྱི་རང་བཞིན་འདི། །ཅི་ཡང་མི་ལེན་མི་གནས་ཤིང་། །ཅི་ཡང་མི་ཐོས་ཐོས་པ་མེད། །ཅི་ཡང་མི་བྱེད་བྱེད་དང་བྲལ། །ཅི་ཡང་སྣང་བ་མེད་པ་སྟེ། །དེ་ནི་སྣང་བའི་དམ་པ་ཡིན། །བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི། །བསམ་དུ་མེད་པར་དེ་བཞིན་བཞག །རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །སེམས་ཀྱི་གྱིན་ད་སྐད་ཅིག་མ། །མི་གཡོ་རྒྱུན་དུ་དྲན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་དམིགས་ཤིང་དྲན་པར་བྱ་བ་ལེགས་སམ་ཞེ་ན། བཀའ་201༄༅། །སྩལ་པ། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་བསྒོམ་པ་མིན། །གསལ་བྱ་དམིགས་སུ་མེད་པ་སྟེ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱིས་གང་བསྒོམས་པ། །དོན་ལ་སེམས་བསྒོམ་ཏིང་འཛིན་མཆོག །ཅེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསམ་པར་གནས་པར་བགྱི་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། སྣང་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། ཁེས་བློ་ཡོད་པའི་སེམས་མི་འགྱུར། །མཉམ་ཉིད་སྟོན་པའི་དོན་འདི་ལ། །དོན་ལྡན་སྟོང་པའི་སྒྲོ་མི་འདོགས། །མ་བཅོས་རང་བཞིན་ཞི་བ་ཡི། །མཚན་མའི་རྟོག་བྲལ་ཤེས་ལྡན་པས། །མེད་དོ་ཙམ་དུའང་མི་དམིགས་ན། །བྱུང་ཚོར་འཛིན་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཐམས་ཅད་མི་གནས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བཙལ་ནས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཡང་། །སྒྱུ་མ་སངས་ནས་འཁྲུལ་བ་བཞིན། །སྤྲོས་བྲལ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་གནས། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་གཉིས་མེད་ན། །དོན་དམ་ངང་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྒོམ་ཞེས་ཀྱང་དེ་ལ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་བློའི་ཡུལ་མེད་པར་བློ་ལ་གནས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། རྡོ་རྗེ་འདུས་པ་ཆེན་པོ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་བཞུགས་པའི་ཚེ། སྟོང་པའི་ཆོས་ལ་སྟོང་པའི་ཡུལ་མེད་དེ་ནི་མི་གནས་སོ།

這是對藏文文字的直譯: 問:初學瑜伽士應如何以心安住菩提心橛? 答:在心的剎那憶念中,意識的所緣斷絕。捨棄生起感受的邊際,諸法如虛空,緣取無法言說的相續斷絕。不顛倒地瞭解意義,修習無言三摩地是最殊勝的。這真實義的自性,不取任何,不住任何,不聞任何,遠離所作,無任何顯現,這是顯現的究竟。這不可思議的法性,應如是安住于不可思議中。對於無自性的法性,應當恒常憶念心的剎那不動。 問:是否應當處處緣念菩提心橛? 答:所修非修,所明無所緣。如是以心所修,實際上是修心,這是最殊勝的三摩地。 問:為什麼應當安住于不思維菩提心橛? 答:在無顯現的自性中,有執著的心不會轉變。在平等性的意義中,有意義的人不會增益空性。對於未經加工、自性寂靜、離相分別的智者來說,連"無"也不緣取,怎麼會執著生起的感受呢?一切不住的菩提心,雖然尋求也不成立,但像幻化消失後的迷亂一樣,離戲論的智慧精華安住。如果無有能修所修二者,安樂安住于勝義中,這也稱為修習菩提心。 問:為什麼菩提心橛無有心的對境而安住於心中? 答:大金剛集經說:當安住于菩提心要時,空性法中無有空性的對境,那就是不住。

།བྱང་ཆུབ་སེམས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་མེད་དེ་ནི་མི་གནས་སོ། །འགྲོ་ལ་སེམས་རྒྱུད་གཉིས་མི་འཆང་། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་མ་202སྐྱེས་མིང་མི་དམིགས། །དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་མེད་ཕྱིར། །བཅོས་ཤིང་གནས་པ་གང་ཞིག་ཡོད། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་མཁན་མ་ཡི། །དེ་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་སེམས་ཀྱི་ནི། །མ་སྐྱེས་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་ག་ལ་འགྱུར། །མི་མཐུན་པ་དང་མཉམ་པོ་དབྱེར་མེད་དོན། །གང་གིས་ཤེས་ནས་རྩོལ་བ་ཀུན་སྤངས་ཏེ། །བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོར་མ་བཅོས་ངང་བཞག་ན། །ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྒོམ་ཞེས་དེ་ལ་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་བསྒོམ་པའི་དུས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་དག་ཇི་ལྟར་འཚལ་བར་བགྱི་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། དྲན་འབྱུང་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ནི། །འཁོར་བའི་གནས་སུ་འཁོར་བར་འགྱུར། །དྲན་འབྱུང་གཡོ་བ་ཅི་བཀག་པ། །དེ་ནི་འགོག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དྲན་འབྱུང་མེད་པར་བླུན་པར་ན། །མུ་སྟེགས་ཅན་ནམ་མུན་པར་འགྱུར། །འདི་ཞེས་སེམས་སུ་གཅིག་བཟུང་ན། །མཚན་མ་རྟོག་པའི་རི་བོ་ཡིན། །སྔ་ཕྱི་མེད་པས་ཕྱ་ཆད་ན། །མེད་དེ་ཆད་པའི་མུན་ཅན་ཡིན། །གཞི་ཡི་དོན་ལས་ཡུད་ཙམ་ཞིག །ཅི་གཡོ་སྐྱེ་འགག་འབྱུང་བ་དེ། །དེ་ལས་དྲན་པ་མང་འཕེལ་ཞིང་། །ལམ་འཚལ་བ་ཡི་གྲངས་བྱུང་ན། །ལམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་འཕེལ་འགྱུར་གྱི། །ཆོས་ཉིད་ལམ་དུ་ག་ལ་འགྱུར། །ལྷུང་བར་གྱུར་པའི་སྐྱོན་ཆེན་ནི། །མཚན་མའི་གཡེང་བ་རྣམ་དྲུག་ཡིན། །རངབཞིནཡུལ203༄༅། །ལ་གཡེང་བ་དང་། །ནད་དང་མཚན་མའི་གཡེང་བ་དང་། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་གནས་ངན་ལེན། །འདི་དག་རབ་ཏུ་གསལ་བྱས་ན། །དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ། །མཉམ་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པའི་སྐྱོན། །རྣམ་པ་ལྔ་འབྱུང་འདི་ལྟ་སྟེ། །བྱུང་ཚོར་དབང་གིས་གཡེང་བ་དང་། །བྱིང་རྨུགས་དབང་གིས་ཐིབས་པ་དང་། །འཛིན་ཆགས་དབང་གིས་འགོག་པ་དང་། །ཐེར་ཟུག་དབང་གིས་དྲུག་པ་དང་། །ཕྱལ་བའི་དབང་གིས་མེད་པ་དང་། །འདི་ནི་མཉམ་ཉིད་སྐྱོན་ཡིན་ནོ།

這是對藏文文字的直譯: 菩提心無有成就菩提的因,那就是不住。不執著眾生有兩種心相續。這是因為它未生,名稱不可得。因為除此之外無有其他心,有什麼可以加工安住的呢?就像虛空的工匠,因此虛空本身不會成為修習對象。本性未生的心,未生的本性怎麼會成為修習對象呢?了知不相順和平等無別的意義,捨棄一切努力,安住于大舍的未經加工的狀態中,僅僅在名言上稱之為修習。 問:修習菩提心橛時,應如何了知三摩地的過失? 答:隨順念頭的生起,會輪迴于輪迴之處。阻礙念頭生起的動搖,就會成為滅。無有念頭生起而愚昧,會成為外道或黑暗。如果執著"這是心",就是相的分別之山。無有前後而斷絕,是無有的斷見黑暗。從基礎的意義中,任何短暫的動搖、生滅、生起,由此增長許多憶念,如果出現尋求道路的數量,道的種類會增長,法性怎麼會成為道路呢?墮落的大過失是相的六種散亂:自性境的散亂、病和相的散亂、作意和習氣。如果明瞭這些,當安住于平等的意義時,遮蔽平等意義的過失有五種:被生起感受支配而散亂、被昏沉支配而迷糊、被執著支配而阻礙、被固執支配而僵硬、被放逸支配而無有。這些是平等性的過失。

།ཏིང་འཛིན་བདེ་བའི་རོལ་ཆགས་གནས་པ། །ཡོད་མེད་རྒྱུ་དང་ལམ་ལྟ་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །དེ་བས་ཆགས་པའི་གནས་ལ་ཏིང་འཛིན་ན། །ཞི་བས་ས་སྟེངས་མྱ་ངན་དེ་མི་འདའ། །སེམས་ནི་ཅི་ལའང་མི་གནས་དང་། །ཅི་ལའང་མི་དམིགས་ཤེས་བྱ་བ། །སེམས་ལ་གནས་དམིགས་སྐྱོན་སེལ་བ། །སེམས་འཛིན་ཕྲ་མོ་དེ་ལ་ཡོད། །སྨིག་སྒྱུ་བཞིན་དུ་སེམས་མེད་ན། །མི་གནས་མི་དམིགས་བྱེད་པ་གང་། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་ན། །བསྒོམ་པ་དོན་དང་ལྡན་མི་ཡིན། །ཇི་ཙམ་རྟོག་མེད་ཟབ་མོ་ཞིག །བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་སྣང་ཞེ་ན། །མི་རྟོག་ཟབ་མོའི་ཉམས་མྱོང་བ། མྱོང་བ་ཡིན་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་བསྒོམ་པ་ལ། ཐེག་པ་འོག་མའི་རྩལ་སྒྲུབ་སྤྱོད་མི་དགོས་པ་ཇི་ལྟར་འཚལ་བ་ལགས་ཞེ་ན། དཀའ་སྩལ་པ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་204བྱང་ཆུབ་སེམས། །བླ་ན་མེད་པ་འབྱུང་འགྱུར་བ། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་། །དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་པོར་གསུངས། །དེར་གཞོལ་དེ་ནི་མཆོད་པའི་སྤྲིན། །གློང་དུ་གནས་པ་སྒྲུབ་ཐབས་སོ། །ངང་གིས་མི་ལྡོག་དངོས་གྲུབ་པས། །དོན་དུ་ཀུན་གྲུབ་ཕྱག་རྒྱར་རྫོགས། །ཅི་ལ་མ་ཆགས་སྤྱིན་པ་སྟེ། །ངེས་པས་མི་གཏིང་དད་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ལས་མ་འདས་པས་དམ་ཚིག་གོ །མན་ངག་དང་འབྲེལ་བས་གཟུངས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན། གཉིས་སུ་མེད་པས་ལྟ་བ། ཡིན་པའི་དོན་མ་སྤྲོས་པས་འཕྲིན་ལས། བདེན་པ་མཉེས་པས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ། སྣང་སྲིད་ཡེ་འབྱམ་དབང་གི་མཆོག །འགྱུར་མེད་རྟོག་པ་བྱིན་རླབས་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་གསལ་བ་མཆོད་པ་དང་། །རྟོགས་པས་སྒྲོལ་བའི་འཕྲིན་ལས་ཡིན། །གོམས་པས་སྦྱོར་བའི་འཕྲིན་ལས་ཡིན། །གསལ་བའི་ཏིང་འཛིན་འཕྲིན་ལས་ཡིན། །ཕེབས་པས་མཆོད་པའི་འཕྲིན་ལས་ཡིན། །གསང་ཐུབ་བཀའ་ཡི་འཕྲིན་ལས་ཡིན། འཕྲིན་ལས་རྫོགས་ཤེས་དེ་ལ་བྱ། །ཀུན་གཞི་བཟང་པོའི་རིག་པ་ལ། །རྒྱུད་ལྟར་དགྲོལ་ཞིང་ལུང་ལྟར་བསྐྱེད། །དོན་དམ་མན་ངག་གཞུང་ལྟར་བསྒོམ། །སྒྲུབ་ཐབས་ཚང་ཞེས་དེ་ལ་དེ་སྐད་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ།

這是對藏文文字的直譯: 三摩地安住于快樂的貪著,有無、因和道的見解是法性。因此,如果在貪著處安住三摩地,以寂靜不能超越地上的悲傷。心不住于任何,不緣任何,應當了知。消除心的安住和緣取的過失,存在微細的執心。如果心如幻影般不存在,有什麼不住不緣的作為?如果不了知虛空的自性,修習就沒有意義。如果問有多少無分別的甚深顯現為心的對境,那麼體驗無分別甚深的人,因為是體驗所以不是真實。 問:如是了知並修習菩提心橛,如何知道不需要下乘的修行? 答:諸佛的菩提心,無上的將要生起,佛所說的智慧,那是壇城的精要。專注於此是供養云,上升是修行方法。自然不退的成就者,實際上圓滿一切成就的手印。不執著任何是佈施,決定不沉沒是信心。不違背法性是誓言。與口訣相連是總持。不動于如是性是三摩地。無二是見解。不增益本來的意義是事業。悅意真實是咒語和手印。顯現和存在本來遍滿是最勝灌頂。不變的思維是加持。明晰法性是供養。以證悟而解脫是事業。以熟習而相應是事業。明晰的三摩地是事業。通達是供養的事業。能保密是教言的事業。了知事業圓滿就是如此。在善妙的本基覺性中,如續般解脫,如教般生起,如究竟口訣的論典般修習,這稱為修行方法圓滿。

།གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་གོང་མ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་དུས་སུ་མཚན་མ་ཕྲ་མོ་ལྡན་པ་ཀུན་སྐྱོན་ལགས་སམ་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ།205༄༅། །འདུ་བྱེད་མེད་པ་མཁའ་འདྲ་བས། །འདུ་བྱེད་ལས་བྱུང་བསམ་གཏན་སྐྱོན། །བརྟག་ཏུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །རྟོག་པ་ཅན་གྱིས་མི་རྟོགས་ཏེ། །གང་ཞིག་དེ་དོན་མི་རྟོགས་པར། །གཡེང་བར་ལྟུང་བ་ཅི་ཆ་ཡོད། །ཆོས་ཉིད་ཙམ་དུ་མི་སྐྱོན་ན། །སྒྱུ་མ་ཕྲ་རགས་སྨོས་ཅི་དགོས། །བསམ་དང་བྲལ་བ་ཡེ་ཤེས་པས། །མཐའ་ཀུན་ཡིད་ལ་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྐྱོན་ལགས་ན། ལྡང་བ་རྣམས་དགག་ལགས་སམ་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། ལྡང་མི་ལྡང་ཆེད་དུ་མི་སྤོང་སེམས་རྟེན་ཅི་འཆང་མངོན་དུ་མིན། །འཇམ་པ་མ་ཡིན་རྡུལ་ཙམ་གཡོ་བ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེར་མི་གནས། །བསྒོམ་པའི་ས་མི་རྙེད་ཅིང་བསྒོམས་པས་རྙེད་མ་འགྱུར་བ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཤེས་པ་དེ་ལ་དེ་དག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །རྣམ་འབྲས་གང་ལའང་མཆོག་དང་ཐ་མ་མེད་པར་ལམ་མཆོག་འདི་བསྒོམམོ། །འདུ་བྱེད་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཀུན་འབྱུང་མེད་ཤིན་ཏུ་ཆོས་རྣམས་མྱ་ངན་འདས། །དངོས་མེད་དེ་ཚེ་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤེས་དགྲ་བཅོམ་རབ་འབྱོར་ཡིན། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཤེས་ན །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་གཞན་དུ་བསྒོམ་མི་དགོས། །དེ་ལ་གཉེན་པོས་བཅོས་ཤིང་དཔག་ཏུ་མེད། །ཐེ་ཚོམ་ལྡང་ངོ་ཅོག་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པས། །ལྷག་པར་ཐེ་ཚོམ་206བསལ་བའི་རྒྱུ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་བྱུང་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ།

這是對藏文文字的直譯: 問:如前所述修習菩提心橛時,具有微細相是否都是過失? 答:無為如虛空,所以有為生起的禪定是過失。不可觀察的法性,有分別者不能了悟。不了悟其義的人,怎麼會墮入散亂?如果法性本身無過,何必說粗細幻相?離思維的智者,不作意一切邊際。 問:如果菩提心橛的修習有如此過失,是否應該遮止起心動念? 答:不特意遮止起心不起心,不執著任何心的所依,不顯現。不柔和,微塵般的動搖就是它,不住於此。找不到修習的地方,修習也不能找到。了知心的行境,這就是諸法的相。對任何果報都無上下之分地修習這殊勝道。諸行未生,一切法無生,諸法究竟涅槃。無實體時,了知一切也是法界,這是阿羅漢須菩提。無論生起什麼分別相,如果了知分別即是法性,就不需要另外修習法界。對此不需用對治來調整和衡量。所有生起的懷疑都是法界,所以沒有特別消除懷疑的因。如此了知,即使生起也無過失。

།བྱུང་ཆོས་གཡོ་འགོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །རང་བཞིན་གྱིས་འབྱུང་ངང་གིས་ཞི། །མདོར་ན་ཅིར་བརྟགས་བསམ་པ་བཞིན། །འབྱུང་བས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོར་སྣང་། །མ་བཅོས་གཡོ་བ་མེད་ཉིད་ལ། །སྣ་ཚོགས་འབྱུང་རྒྱུ་མི་སྐྱོན་ཞིང་། །ཆོ་འཕྲུལ་མི་འགག་ཉམ་ང་མེད། །སྐྱོན་མེད་གཉིས་པོས་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །མ་བཀག་རང་བྱུང་རང་ཞི་སྟེ། །མ་བཅོས་མ་བྱས་རང་གི་ངང་གིས་གསལ། །ནམ་མཁའ་ཡངས་པའི་དཀྱིལ་ཡངས་སུ། །དངོས་པོ་མཚན་མ་ཀུན་ཞི་ལྟར། །རྟོགས་པས་ཡངས་པའི་ལྟ་བ་ལ། །འཛིན་རྟོག་མཚན་མ་ཀུན་ཀྱང་ཤོང་། ་༑ང་བ་བས་ཀྱང་ཡངས་ཀྱང་ཡངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པོ་བསྒོམ་པའི་དུས་ན་གོལ་སར་ཅིས་མ་ལྟུང་བ་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེའམ། །མེད་ཅེས་བྱ་བར་མི་ལྟ་བས། །མུ་སྟེགས་ཅན་དུ་ལྟུང་མི་འགྱུར། །བྱིང་རྨུགས་ཅན་དུ་མ་གྱུར་པས། །འདུ་ཤེས་མེད་པར་དེ་མི་ལྟུང་། །འདུ་ཤེས་རྗེས་སུ་མ་འབྲེངས་པས། །སེམས་ཅན་ཁམས་སུ་དེ་མི་འཁོར། །ཀུན་གཞིའི་དོན་ལ་གོམས་པས་ན། །ཉན་ཐོས་ཐེག་པར་དེ་མི་ལྟུང་། །སྟོང་ཞིང་ཞི་བར་མི་བྱེད་པས། །རང་རྒྱལ་ལྟ་བར་དེ་མི་འགྱུར། །རྣམ་དག་སྟོང་པར་མི་བྱེད་པས། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པར་ཡོང་མི་ལྟུང་། །མཉམ་ཉིད་སྟོང་པའི་207༄༅། །དོན་དག་ལ། །སོ་སོར་ཐ་དད་མི་བྱེད་པས། །ས་ཡི་རིམ་པར་མི་ལྟུང་ཞིང་། །རིམ་གྱིས་སྦྱང་ཞིང་འཕར་བ་མེད། །གང་ཞིག་གསལ་ཞིང་དམིགས་ཡོད་ན། །དེ་ཉིད་ངེས་པར་གཡེང་བ་ཡིན། །ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས། །གསིལ་བར་ལྷུང་བ་ཅི་ཞིག་ལྟུང་། །བསམ་མེད་བསྒོམ་པ་མ་ནོར་ན། །ཆོས་སྐུ་བྱང་ཆུབ་ཐེ་ཚོ་།་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ།

這是對藏文文字的直譯: 所生法的動搖和遮止一切,也是自性生起,自然寂靜。總之,無論如何觀察思維,因為生起,所以一切顯現為自性。于無造作無動搖中,種種生起的因不成過失,神變不斷且無畏懼。因為無過失二者未生,所以無論生起什麼分別相,不遮止自生自滅,不造作不作為自然明晰。如同在廣闊虛空中,一切事物相都寂滅,在證悟的廣闊見解中,一切執著分別相都能容納。比虛空更加廣闊。 問:修習菩提心橛時,如何不墮入歧途? 答:不觀察心性是有還是無,所以不會墮入外道。因為不昏沉,所以不會墮入無想。因為不隨順想,所以不會輪迴于有情界。因為熟悉本基的意義,所以不會墮入聲聞乘。因為不作空寂,所以不會成為獨覺見。因為不作清凈空,所以永不墮入菩薩行。對平等空性的意義,不作個別差別,所以不墮入地的次第,也無漸次凈化和超越。若有明晰和所緣,那必定是散亂。因為不作意任何,有什麼可以墮入散亂?如果無念修習不錯誤,對法身菩提無疑惑。

།གསོལ་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་པའི་ཚེ་དམིགས་པ་བཅུག་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་གསལ་ན་སྐྱོན་ཅི་མཆིས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། གཞན་མ་དམན་པའི་སྒོ་ནས་ནི། །དམིགས་པ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དམིགས་པའི་རྟོག་པ་ཡོད་པས་ནོར། །ཐེར་ཚེར་དམིགས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ། །ཕྲ་རབ་ཐེན་ཐག་འཛུད་པ་ལྟར། །བྱིས་པ་ལས་གང་བྱེད་པ་སྟེ། ཁྲེས་ཅམ་དག་གིས་བྱ་མ་རུང་། །བྱང་ཆུབ་དེ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། །མི་གནས་ཤེས་ནི་གང་བརྗོད་ཅིང་། །གནས་དང་དམིགས་པའི་གནས་འཛིན་པ། །གཟུང་འཛིན་ཞེ་ནི་དེ་ལ་བྱ། །དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་ཅི་གསལ་བ། ཁེས་པའི་ཡུལ་དུ་འཇུག་འགྱུར་བས། །དེ་དག་མ་རབས་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དེས་ན་དམིགས་མེད་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་བྱའོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་པས་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཇི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟར་དོན་ལ་མཉམ་བཞག་ན། །རྟགས་ཀྱི་ཚོར་བ་འདི་ལྟར་འབྱུང་། །དྲོད་དང་རྟགས་208དང་ཆོ་འཕྲུལ་དང་། །རྣམ་ཤེས་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་། །དྲོད་ནི་གཡོ་དང་ཐོབ་པ་དང་། །རྟགས་ནིམྱོང་དང་བརྟན་པ་དང་། །ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་དང་རྫོགས་པ་དང་། །རིག་པ་ཕྲ་མོ་ཡན་ཆད་གསལ། །དེ་ནི་དོན་རྣམས་རྫོགས་པ་ཡིན། །དྲོད་གསུམ་ཉམས་སུ་ལོན་པ་དང་། །རྣམ་གཉིས་རྟགས་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཆེད་དུ་རྩོལ་བ་མི་བྱེད་ཀྱི། །མི་འཁྲུགས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་དང་། །གང་ལ་ཆགས་དང་ཡུལ་གྱིས་མྱོས། །སྐྲག་མེད་དེ་ནི་མི་འབྲལ་མི་གནས་ཤིང་། །མི་འཕྲོག་མཉམ་ཤེས་བཞི་པོ་ཕྱོགས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་དེར་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་སོ།

這是對藏文文字的直譯: 問:修習菩提心橛時,即使引入所緣,如果法性明晰,有什麼過失? 答:從不輕視他人的角度來說,在無所緣執著的法性中,有所緣的分別念是錯誤的。就像在空曠的天空中,試圖插入細微的繩子,這是愚人所為,不應該被智者效仿。菩提也是無所緣的,無住的智慧怎麼能言說?執著于住所和所緣處,那就是所取能取。凡是在意識中明顯的所緣,都會進入執著的境界,這些是低劣的禪定。因此,佛陀宣說無所緣。 問:修習菩提心橛所獲得的成就標誌是什麼? 答:如是安住于義理中,會出現這樣的標誌感受:暖相、標誌、神變、識和智。暖相是動搖和獲得,標誌是體驗和穩固,神變是生起和圓滿,從微細的覺知開始明晰。這就是諸義圓滿。獲得三種暖相,也會出現兩種標誌。不需要刻意努力,了知不動搖的平等性,對任何貪著和境界的迷醉都無畏懼,那就是不離不住、不奪的平等智。四種[平等智]以及十方和諸波羅蜜多都在其中了知。

།གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་པ་དེ་ཀློང་དུ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟར་ཡུན་རིངས་འདུག་གནས་དང་། །སེམས་ནི་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་དང་། །བཟོད་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སྙིང་པོ་ནི། །མཚན་མས་བཙལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །དག་པ་རྣམ་གསུམ་མ་ནོར་ཅིང་། །རང་གི་རྒྱལ་པོ་གོམས་པ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་འདི་རྙེད་པར་འགྱུར། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་དེ་ལ་ནི། །བཙལ་བ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་མཉམ་བཞག་སྟེ། །གོམས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་ཅིང་ཁད་ཀྱིས་ནི། །རྩོལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱི་བར་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། ཐབས་ཀྱི་རྩ་བར་སྙིང་209༄༅། །རྗེ་མ་ཤར་ན། །འཕྲལ་དུ་ཕྱོགས་ཆས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་མི་འགྱུར། །བདལ་བ་ཆེན་པོའི་བློ་ཡིས་སྤྱིར་ཁྱབ་ན། །ཀུན་ཏུ་སྣང་གི་ཏིང་འཛིན་མ་བསྒོམས་གསལ། །ཐུགས་རྗེ་འབྱུང་བའི་གནས་ནི་ཉོན་མོངས་ལྔ། །ཉོན་མོངས་དེ་ཉིད་ཡང་དག་ཡིན་རྟོགས་ན། །དོན་དམ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡིན་རྟོགས་ན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་འབྲས་བུ་ཡིན་རྟོགས་མཉམ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །ཆོས་དབྱིངས་མཐའ་དབུས་མེད་པ་ལ། །སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་བློ་བདལ་བས། །སྤྲོས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡི། །ཁྱབ་པ་སྒྱི་ཡི་ཐུགས་རྗེ་ཆེ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅིར་མི་མཛད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་བསྒོམ་པའི་དུས་ན། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་འགྲོ་དོན་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དོན་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རིག་ནས། །མ་རིག་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད། །སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ནས་སྒྱུ་མའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །འགྲོ་དོན་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་རྟོགས། །ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་སྤྱོད། །སྙིང་རྗེས་ཆུད་མ་ཟོས་བར་ཟུང་། །ཞེས་གསུངས་སོ།

這是對藏文文字的直譯: 問:修習菩提心橛如何成為境界? 答:如是長時安住,心不變如金剛,忍受苦難的菩提心。最勝菩提的精髓,不是通過相來尋求的。不錯誤三種清凈,通過熟悉自己的王,就能獲得這最勝菩提。對於所要修行的,反覆安住于等持中,熟悉成為境界后,漸漸地無需努力而自然成就。 問:菩提心橛如何成為所謂的大悲? 答:如果方便的根本沒有生起悲心,就不能立即遍及一切方向。如果以廣大的心普遍遍及,就不用修習也能明晰遍照三昧。悲心生起的處所是五種煩惱。如果了悟煩惱即是真實,了悟勝義因即是果,了悟佛與眾生果相等,這就稱為生起大悲。在無邊無中的法界中,以無生無滅的廣大心,無戲論地了悟,遍及一切的大悲。大悲無所不為。 問:修習菩提心橛時,所說的"以大悲方便行利益眾生",其意義如何? 答:如是了知法界后,對無明者生起大悲。生起悲心后,以幻化三昧,示現各種方便行利益眾生。根本是了悟菩提心自性,以方便行諸波羅蜜多,以悲心攝持不令失壞。

།གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་མཚན་མའི་གཟུང་འཛིན་དུ་མི་འགྱུར་ལགས་སམ་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པསགདུལ་བྱ་ཀུན་གདུལ་ཀྱང་། །སྒྱུ་མའི་བློ་ལྡན་རློམ་སེམས་རྡུལ་210ཙམ་མེད། །མ་སྐྱེས་སེམས་ལ་སེམས་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ང་རྒྱལ་འཆང་། །ཆོས་ཀུན་སྒྱུ་མར་མངོན་སུམ་སྣང་བའི་ཕྱིར། །ཏིང་འཛིན་སྒྱུ་མས་ཏིང་འཛིན་དེ་ལྟར་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམ་ཀྱི་ཕུར་པ་དེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འབྲེལ་བས་བདེན་པ་མཐོང་ཞེས་བགྱི་བ་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྷར་སེམས་ཀྱི་སེམས་མཐོང་། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་མཐོང་། །དུས་ཀུན་ཏུ་ནི་སྐྱེ་འགག་མེད། །སྔོན་ནས་མཐོང་བའི་དོན་མཐོང་འགྱུར། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་མི་མཐོང་བའི། །ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཅིག །བློ་ལ་འདས་པ་ཁོ་ནར་ཟད། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་དོན་མཐོང་ན། །མཚན་མར་མཐོང་བ་ཅི་ཡང་མེད། །སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཚུལ་ཤེས་ན། །ནམ་མཁའ་མཉམ་པའི་དོན་སྣང་འགྱུར། །ཁ་ཅིག་དང་ནི་དེ་དོན་ལ། །སྣང་བ་ཞེས་ནི་ཅི་ཕྱིར་གདགས། །མེད་པའི་དོན་དང་འགལ་ལོ་ཞེས། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་འགྱུར་དེ་དག་ལ། །མཐོང་བ་མེད་པའི་དོན་དེ་ཉིད། །ཡིད་ཀྱི་ངོ་ལ་སྣང་འགྱུར་ན། །སྣང་ཞེས་དེ་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ། །དེ་བས་འཁྲུལ་བ་མ་ཟད་པར། །ནམ་མཁའ་མཐོང་བ་མེད་པ་དེ། །དེ་ཉིད་ཡིད་ལ་སྣང་འགྱུར་ཡང་། །གཟུགས་ལ་སྣང་བར་གྱུར་མ་ཡིན། །སེམས་ཉིད་བདེན་པས་མ་མཐོང་ན། །ཡིད་ལ་མཚན་ཉིད་དོན་གསལ་ཡང་། །མཚན་མ་འཁྲུལ་པ་རྒྱུ་བ་གཉིས། །འདྲེན་མར་རྒྱུ་བ་འབྲས་བུ་211༄༅། །མེད། །དེ་ཉིད་བདེན་པར་མཐོང་འགྱུར་ན། །དེ་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་། །ཡིད་ཀྱིས་རྒྱུ་བ་རྒྱུན་བཅད་ནས། །སྔར་འཁྲུལ་མཚན་མའི་ཆོས་བྲལ་ཏེ། དེས་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ།

這是對藏文文字的直譯: 問:那菩提心橛不會成為有相的能取所取嗎? 答:雖以方便行調伏一切所化眾生,具有幻化智慧者沒有絲毫我慢。因為在未生的心中沒有眾生,以自性持有一切法的我慢。因為一切法如幻現前顯現,所以以幻化三昧示現那樣的三昧。 問:所說的菩提心橛由方便智慧結合而見真諦,是什麼意思? 答:以彼為本尊而見心的心,以智慧見法性。一切時中無生無滅,見到本來所見之義。那也是不見事物的,一切無自性,僅僅超越了心識。如果見到這樣的義,就沒有任何所見的相。如果知道僅是幻化的方式,就會顯現如虛空平等的義。有些人對此義,為何安立為"顯現"?與無的意義相違,他們會產生懷疑。對於他們來說,那無所見的義本身,如果在心識中顯現,就因此稱為"顯現"。因此,在迷亂未盡之前,那無所見的虛空,雖然顯現於心識中,但並未顯現於色法中。如果未以真實見到心性,雖然相的意義在心中明顯,但相和迷亂這兩種執行,交替執行是無果的。如果見到那真實,那麼立即就會,斷除心識的執行,遠離先前迷亂的有相法,這就是見到真諦。

།གསོལ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་དེའི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་དྲོད་ཚད་ཅི་གཟུང་བ་ལགས་ཞེ་ན། བཀའ་སྩལ་པ། ངེས་དོན་མཐོང་བའི་ཉམས་དྲོད་ནི། །མན་ངག་ལུང་གི་བརྒྱན་ཆ་སྟེ། །ངེས་པར་དྲོད་གསུམ་མྱོང་བར་འགྱུར། །དེ་དག་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པའི་དྲོད། །དྲོད་ཆེན་རྟག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན། །དེ་ཡིས་ཞར་ལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །འཁོར་བའི་ཁམས་སུ་སྙིང་རྗེ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །མཚན་མ་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཡིད་མ་ཆེས་པའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས། །ཆོས་རྣམས་འདི་ལྟར་ཡིན་པ་ལ། །ལོག་པར་འཁྲུལ་པ་ངོ་མཚར་ཞེས། །ཡ་ཆར་སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་། །འདི་དོན་མ་ཤེས་འགྲོ་བ་རྣམས། །རྩོལ་སྒྲུབ་དཀའ་བའི་ཐབས་ཆེན་གྱིས། །ཡང་དག་དོན་འཚོལ་ལམ་དེ་རིང་། །བསགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡོད་གྱུར་ཀྱང་། །གཟུགས་ལ་སྣང་བར་དོན་དེ་མཐོང་བར་ཡོངས་མ་ནུས། །དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་ཉམས་དྲོད་ནི། །སྐལ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་གང་། །རྒྱུད་འགྲོས་ཚིག་གིས་མ་བཀྲོལ་བར། །སེམས་ལས་ཆོས་འབྱུང་འབུམ་ཕྲག་ཡས། །སྨྲ་བའི་སྒོ་མོ་ཐམས་ཅད་གསལ། །དོན་ལ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིག་དག །ཚིག་ཏུ་མཚོན་ཏེ་འབྱིན་པར་212ནུས། །དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་མཉམ་ཉིད་དང་། །དབྱེར་མེད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན། །བསྟན་པའི་གཟུགས་སུ་གཟུགས་བརྙན་དང་། །དེ་ནི་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ།

這是對藏文文字的直譯: 問:那菩提心橛見真諦的暖相應如何把握? 答:見到了義的經驗暖相,是教言傳承的裝飾。必定會經歷三種暖相。首先是到達頂點的暖相,這是常常示現的大暖相。因為由此附帶產生,在輪迴界中也會生起悲心的菩提心。對於了悟相的諸法,生起不信任的想法。對於諸法如是的情況,生起"顛倒迷亂真奇怪"的驚訝想法。不瞭解此義的眾生,以艱難修行的大方便,尋求真實義的道路遙遠。雖有積累的果報,但未能完全見到顯現於色法中的那個義。如是了知的經驗暖相是:具有福分的人,不用解釋續部的文字,從心中涌現無量百千法,一切言說之門都明晰。能夠用語言表達確定義理的論據。這與法身平等性無二無別。與所示現的形相不同。

།ཞི་ལུས་མཐར་འགོག་རྐྱེན་གཉིས་དང་། །དེ་ནི་མཚུངས་པ

這是對藏文文字的直譯: 寂靜身最終滅盡的兩種緣,與那個相同。